Wiki-wave

Και καλά κάνεις. Σου προτείνω να ψάξεις κατ’ αρχάς το υλικό που παρουσιάζεται στα παρακάτω λήμματα. Επίσης, σε συμβουλεύω να αρχίσεις να διαβάζεις βιβλία σύγχρονα εκλαϊκευμένης φυσικής και σχετικής με το καινούργιο σκεπτικό θεματολογίας, γραμμένα από επιστήμονες και σοβαρούς ανθρώπους και όχι New Age κομπογιαννίτες (υπάρχουν πολλά), για να σταματήσει να σε απασχολεί ό,τι αμφισβητείς, έχοντας στο νου σου να απαντήσεις στο ερώτημα: «τι σημαίνουν αυτά όλα για εμένα και τον κόσμο γύρω μου;». Τότε, πιστεύω πως θα φθάσεις ξανά στο Κοσμο-Ρεύμα, και μάλιστα πλουσιότερος σε γνώση και πεποίθηση. Ή αν θες, διάβασε βιβλία που αφορούν στην ιστορία της επιστήμης, της τεχνολογίας, της κοινωνίας με το καινούργιο σκεπτικό: ο σημερινός κόσμος προέκυψε από εκτροχιασμό της επιστημονικής προόδου και παράδοσή της στα τραπεζικά και οικονομικά συμφέροντα. Η μηχανιστική προσέγγιση του κόσμου, που γέννησε την ατμομηχανή και τη βιομηχανία, έχει ξεπεραστεί από τα τέλη του 19ου αιώνα με τα πειράματα του ηλεκτρισμού. Ο ηλεκτρισμός, η ανακάλυψη του ατόμου, η σχετικότητα, γέννησαν μια νέα φυσική φιλοσοφία, η οποία γεννά έναν συναρπαστικό και εύπλαστο κόσμο γύρω μας. Δεν κατάφερε ωστόσο αυτή η νέα φυσική φιλοσοφία να επηρεάσει τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο, που παραμένει παγιδευμένος, εξαιτίας του τραπεζικού συστήματος και του παγκοσμιοποιημένου, μονοπωλιακού καπιταλισμού, περίπου στο 1890.

Βιβλία συγκεκριμένα δεν θα σου προτείνω για γενικό διάβασμα. Υπάρχουν πολλές πηγές σε κάθε λήμμα, βιβλία που μπορείς να παραγγείλεις, άλλα που μπορείς να διαβάσεις on line ή να αποκτήσεις ως ψηφιακά αρχεία δωρεάν, λήμματα της wikipedia, ντοκιμαντέρ που μπορείς να παρακολουθήσεις on line κ.ά. Καλύτερα να διαλέξεις εσύ τι σου προκαλεί περισσότερο ενδιαφέρον, ή να αρχίσεις τη δική σου έρευνα αναζητώντας να επαληθεύσεις το καινούργιο σκεπτικό.

Δίτομο έργο 1436 σελίδων υπό τον Βρεττανό Γκόντφρεϋ Χίγκινς. Εκδόθηκε το 1836 σε έκδοση 200 αντιτύπων. Στοιχειοθετήθηκε ξανά και τυπώθηκε εν μέρει το 1878 στο Λονδίνο, ενώ πλήρης έκδοση του έργου ξανάγινε το 1927 στη Νέα Υόρκη σε 350 αντίτυπα. Στη συνέχεια, 500 αντίτυπα τυπώθηκαν για τις ΗΠΑ και 500 για τη Βρετανική Κοινοπολιτεία το 1965. Έως τη σημερινή εποχή των ψηφιακών «print on demand» αντιτύπων, όπου μπορεί κανείς να παραγγείλει αναπαραγωγή σε σκληρό εξώφυλλο οποιουδήποτε βιβλίου χωρίς δικαιώματα από εξειδικευμένους εκδοτικούς οίκους αντίτυπο της Ανακάλυψης, έως και να κατεβάσει δωρεάν το ψηφιακό αρχείο και να το διαβάσει στον υπολογιστή του ή σε e-reader, η Ανακάλυψη ήταν ένα βιβλίο σπάνιο και δυσεύρετο. Αυτό έχει σημασία μεγάλη, διότι, όπως έθιξε ένας αναγνώστης/ μελετητής (εν προκειμένω δεν μπορεί παρά να είναι κανείς και τα δύο) του έργου του Γκόντφρεϋ Χίγκινς, αν είχε διαδοθεί η Ανακάλυψη ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος θα είχε αποφευχθεί.

Το έργο έχει υπότιτλο: «Μια προσπάθεια να αποκαλυφθεί το πέπλο της Ίσιδος, ή μια έρευνα πάνω στη προέλευση όλων των Γλωσσών, Εθνών και Θρησκειών». Η υπόθεση εργασίας του είναι η ακόλουθη:

- όλες οι γλώσσες έχουν κοινή πηγή μία παγκόσμια πρωτογλώσσα που γραφόταν κάποτε με ιδεογράμματα ή ρούνους ή ιερογλυφικά, που αντιστοιχούσαν σε ονόματα δένδρων και φυτών. Η γλώσσα αυτή ήταν προνόμιου του ιερατείου, δεν μπορούσαν να τη διαβάσουν όλοι. Στη συνέχεια, αναπτύχθηκαν οι γλώσσες έκτοτε από την κοινή αυτήν αφετηρία σαν αχτίνες ενός τροχού. Σε σημείο μάλιστα να μοιάζουν σήμερα διαφορετικές, ενώ έχουν κοινή ρίζα (πβ. π.χ. λατινογενείς γλώσσες, πόσο μοιάζουν π.χ. ιταλικά και ισπανικά, αγγλικά και γερμανικά).

- όλες οι θρησκείες έχουν κοινή αφετηρία μία πρωταρχική θρησκεία που εξύμνυε την ισορροπία ανάμεσα στη θηλυκή («Joni») και την αρσενική («Juda») θεϊκή φύση. Συνέβη θρησκευτικό σχίσμα και χωρίστηκαν οι φυλές σε «Ίωνες» που λάτρευαν τη γυναικεία θεότητα, και «Ιουδαίους» που λάτρευαν την αρσενική. Κατά τον Χίγκινς π.χ., η Ιλιάδα είναι ένα θρησκευτικό ποίημα, συμβολικό και αποκρυφιστικό, στο οποίο η Ωραία Ελένη δεν είναι πραγματικό πρόσωπο αλλά σύμβολο της γυναικείας θεότητας που κλέβουν οι Τρώες («Juda») από τους Έλληνες («Joni»). Λάτρεις της γυναικείας θεϊκής δύναμης ήταν και οι Κέλτες. Οι δύο αυτές θεότητες προέκυψαν από την τριαδική φύση του Θεού, η οποία αναλύεται σε: ο Δημιουργός (αρσενικό), ο Διατηρητής (θηλυκό), ο Καταστροφέας (από τον οποίο, μάλιστα, προέκυψε η αρνητική πλευρά του Θεού, ο Διάβολος).

- όλες οι φυλές έχουν κοινή καταγωγή από την περιοχή της Ινδίας πλησίον του όρους του Θιβέτ. Οι πρωταρχικοί αυτοί «Ινδοί» μετοίκησαν προς την Ευρώπη (βλ. «Ινδοευρωπαίοι»).

Αυτές τις υποθέσεις εργασίας αναζητά ο συγγραφέας να επαληθεύσει απ’ άκρη σ’ άκρη του πλανήτη: μέσα από την ιστορία λαών όπως οι Ετρούσκοι, οι Πέρσες, οι Αιγύπτιοι, οι Χαλδαίοι, οι Φοίνικες, οι Βαβυλώνιοι, τα Βόρεια Φύλα, οι Έλληνες, οι Ιουδαίοι, κτλ. Ανατρέχει σε πρωτογενείς πηγές της αρχαιότητας, γραμμένες στα ελληνικά, τα λατινικά και τα εβραϊκά, γλώσσες που κατέχει. Επίσης, αναφέρεται συστηματικά στη φιλολογία των αρχαιολογικών και εθνολογικών ερευνών της εποχής του, οι οποίες είναι ωστόσο στα σπάργανα.

Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, αποκαλύπτει βαθμηδόν διάφορα καινούργια δεδομένα:

- Θεμελιώνει, μέσα από την επεξεργασία αρχαίων πηγών και ανθρωπολογικά ευρήματα σύγχρονά του την – ευρύτατα διαδεδομένη στην εποχή του – θεωρία περί Κατακλυσμού

- Αναδεικνύει πως, υπήρχε από αρχαιοτάτων χρόνων ένα «ιερατείο», μια κλειστή κάστα «μυημένων» στη θρησκεία (που ήταν αδύνατον να ξεχωρίσεις από την επιστήμη και τη φιλοσοφία) η οποία κυβερνούσε, με τη δύναμη της Γνώσης. Από την αρχαία Αίγυπτο και τη δύναμη των ιερέων πάνω στον Φαραώ, στην Ελλάδα και την επιρροή των μαντείων, στον Καίσαρα-θρησκευτικό ηγέτη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον οποίο προέκυψε ο Πάπας, ώς τον 20ό αιώνα και τον Ρασπούτιν και την επιρροή που ασκούσε στον Τσάρο Νικόλαο τον δεύτερο και τη γυναίκα του Αλεξάνδρα, ουσιαστικά επαληθεύεται μια αιώνια επαναλαμβανόμενη ιστορία που μας φέρνει και ώς τις μέρες μας, το σκάνδαλο του Βατοπέδιου, την ιστορία του «Εφραίμ» και των πολιτικών του φιλοδοξιών. Ένα μοτίβο της σχέσης αποκρυφισμού και πολιτικής εξουσίας που μοιάζει διαχρονικό, παλαιό όσο οι ανθρώπινες κοινωνίες, οι πρωτόγονες φυλές που συναθροίζονταν πίσω από τον μάγο-σαμάνο.

- Φέρνει στην επιφάνεια ένα αξιοπερίεργο θρησκευτικό/ χρονολογικό σύστημα, του οποίου τα ίχνη επαληθεύει σε διάφορα μέρη του πλανήτη. Σύμφωνα μ’ αυτό, ο κάθε λαός ανέμενε έναν Μεσσία κάθε εξακόσια χρόνια. Στη συνέχεια, με τη συμπλήρωση δέκα «μεσσιών», ανέμεναν την έλευση της χιλιετούς βασιλείας του Θεού στη Γη (βλ. και λήμμα «χιλιασμός»). Τη γέννηση του Μεσσία ο Χίγκινς την ερμηνεύει μάλιστα και αστρονομικά, βάσει ενός φαινομένου που αφορά τη θέση του Ήλιου και της Σελήνης στο εαρινό ηλιοστάσιο (25 Μαρτίου), ημέρα σύλληψης του Μεσσία διά «αγγελικού» ή αιθέριου τρόπου. Η γέννησή του συμβαίνει πάντα στο χειμερινό ηλιοστάσιο (25 Δεκέμβρη) εννέα μήνες αργότερα. Ο Μεσσίας θεωρείται «Χριστός». Ο Χίγκινς τη λέξη αυτήν τη μεταφράζει ως «καλός», ισχυριζόμενος πως είναι η ίδια με τη λέξη «χρυσός» (δηλαδή Ήλιου υιός), δεδομένου ότι το «σ» και το «τ» ήταν γράμματα που αντικαθιστούσαν συχνά το ένα το άλλο. Βλ. π.χ. το αγγλικό «t», το οποίο στην τελευταία συλλαβή της λέξης attention διαβάζεται «σ». Ο Χίγκινς ισχυρίζεται πως ο τίτλος «Χριστός» δεν ανήκε αποκλειστικά στον Ιησού, ούτε το μαρτύριο της Στάυρωσης. Τα αναζητεί και τα ανακαλύπτει στον Κρίσνα (που σημαίνει «Χριστός», ενώ σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις, πράγματι σταυρώθηκε. Επίσης, εσταυρωμένο θεωρεί και τον Προμηθέα (βλ. Προμηθέας Δεσμώτης), σε κάποιες αιγυπτιακές παραδόσεις, ως εσταυρωμένος παρουσιάζεται ο θεός Ώρος κ.ά.

Μου κατέστη αδύνατο να ελέγξω τις ανεξάντλητες πηγές αυτού του τιτάνιου έργου. Αδύνατον βρίσκω και να σας μεταφέρω περισσότερα από τα παραπάνω, που αποτελούν τη βασική δομή της έρευνας του Χίγκινς. Ακόμη κι αν τις πληροφορίες που μεταφέρει είναι αδύνατον να τις εξακριβώσω, τα «γλωσσικά παιχνίδια» του ανάμεσα τα ελληνικά, τα λατινικά, τα εβραϊκά και τα σανσκριτικά μού φάνηκαν καταπληκτικά. Ένα ακόμη παράδειγμα: σαν-σκριτικά σημαίνει αγία (saint) γραφή (scribo στα λατινικά που έγινε scribere στα ιταλικά και ecrire στα γαλλικά, ενώ η ελληνική ρίζα είναι από το κρύβω-κρυφό).

Πηγές

Ιδού το λήμμα της wikipedia για την Ανακάλυψη, αν και κατά τη γνώμη μου (ως αναγνώστη του βιβλίου) ελλειπές και παραπλανητικό. Σε περίπτωση που σε ενδιαφέρει περαιτέρω, το έργο είναι προσβάσιμο μέσω Ίντερνετ. Μπορείς να κατεβάσεις εδώ τον πρώτο τόμο, εδώ τον δεύτερο. Αν θες να το διαβάσεις από τον υπολογιστή σου, εδώ είναι ο πρώτος και εδώ ο δεύτερος. Η παραπομπή που σου κάνω είναι στην πλήρη έκδοση του 1836. Από αυτήν του 1878 λείπουν τα αρχικά κεφάλαια «Preliminary Observations», που κρίνω θεμελιώδη για να καταλάβεις τη μετέπειτα έρευνα του συγγραφέα,, ενώ από του 1927 όχι. Έχε τα στο νου αυτά αν το παραγγείλεις ως φυσικό αντικείμενο (βιβλίο) από το Ίντερνετ (π.χ. Amazon), να προσέξεις ποια έκδοση θα αγοράσεις. Πλήρης μου φαίνεται αυτή εδώ.

Για το ζήτημα του «Εσταυρωμένου Ιησού», υπάρχει το βιβλίο The World’s Sixteen Crucified Saviors (1875) του Αμερικανού Kersey Graves το οποίο πραγματοποιεί αυτό που υπόσχεται: παρουσιάζει δεκάξι ακόμη εσταυρωμένους σωτήρες. Το βιβλίο αυτό (μπορείς να ενημερωθείς γι’ αυτό εδώ, να το διαβάσεις on line εδώ, να το αγοράσεις εδώ), θεωρείται αναξιόπιστο, ο συγγραφέας κατηγορείται πως καπηλεύτηκε πηγές της Ανακάλυψης χωρίς να έχει πρόσβαση σ’ αυτές. Πιο νηφάλιο και αποστασιοποιημένο είναι το βιβλίο του Thomas Doane με τίτλο Bible Myths and their Parallels in Other Religions (1882), μια επιστημονικά θεμελιωμένη έρευνα στην οποία αναζητώνται (και ανακαλύπτονται) συσχετισμού της Βίβλου (Παλαιάς και Καινής Διαθήκης) στις παραδόσεις όλου του πλανήτη. Μου προκαλεί μάλιστα εντύπωση που το βιβλίο αυτό δεν έγινε ευρύτερα γνωστό (ίσως ο λόγος είναι που ο συγγραφέας του πέθανε νέος, το 1885 σε ηλικία μόλις 33 ετών, 3 χρόνια αφότου εκδόθηκε η εκτενής του έρευνα- αγνοώ το πώς, βιογραφικό του δεν κατάφερα να βρω), δεδομένου πως, επτά χρόνια αργότερα (το 1889), το βιβλίο Ο Αντι-χριστιανός του Νίτσε προκάλεσε αίσθηση. Το βιβλίο του Doane (όπως και η Ανακάλυψη) ανήκουν σε μία διαφορετική φιλοσοφική σχολή (χάθηκε μάλλον, μαζί με τον 19ο αιώνα): αυτήν της φιλόπονης και εκτενούς έρευνας της απαιτούμενης για την επιβεβαίωση μιας θεωρίας, που αντιδιαστέλλεται προφανώς στη διατύπωση απλώς της θεωρίας. Μπορείς να το διαβάσεις ή να το κατεβάσεις εδώ, να το αγοράσεις εδώ. Για το θέμα πάντως του «Εσταυρωμένου Ιησού» υπάρχουν και σύγχρονες πηγές. Βλ. στο λήμμα της wikipedia περί της ιστορικότητας του Ιησού  εδώ. ή  π.χ. κάποιο χαρακτηριστικό από τα βιβλία της σύγχρονής μας Acharya S. όπως το The Christ Conspiracy (1999), που μπορείς να αγοράσεις εδώ. Σχετικό με το θέμα των  «Εσταυρωμένων Σωτήρων» είναι και το πρώτο μέρος του ντοκιμαντέρ Zeitgeist του Peter Joseph, που μπορείς να παρακολουθήσεις εδώ.

Λέγομαι Νίκος Βλαντής-Μπαρμπόπουλος. Το επίθετο Μπαρμπόπουλος το κληρονόμησα από την οικογένεια στην οποία μεγάλωσα, το Βλαντής το χρησιμοποίησα από το 2000 ώς το 2010 ως λογοτεχνικό ψευδώνυμο. Ως Νίκος Βλαντής λοιπόν, ακολούθησα λογοτεχνική καριέρα. Ιδού μπορείς να ενημερωθείς για τα βιβλία μου που έχουν εκδοθεί, κάποια που έχω μεταφράσει, άλλα που επιμελήθηκα, συλλογικούς τόμους στους οποίους συμμετείχα με κείμενό μου. Ως Νίκος Μπαρμπόπουλος, ακολούθησα καριέρα επιστήμονα (έχω διδακτορικό και μεταδιδακτορικό τίτλο στον σχεδιασμό της περιβαλλοντικής πόλης από το Ε.Μ.Π.). Εδώ μπορείς να δεις π.χ. τη συμμετοχή μου σε ένα συνέδριο στο Μ.I.T.  Ένοιωθα για χρόνια διχασμένη προσωπικότητα. Κατάλαβα πως έπρεπε να ενώσω το μυαλό μου με την ψυχή μου, τον ορθολογισμό με τη φαντασία μου. Αυτό έγινε χάρη σε ένα βιβλίο μου. Γράφοντάς το και εκδίδοντάς το, κατάλαβα πως το σωστό είναι: «σκέφτομαι και αισθάνομαι άρα υπάρχω», όχι μόνο «σκέφτομαι». Αποφάσισα να το εφαρμόσω, αναζητώντας το μήνυμα της φαντασίας και της διαίσθησής μου (είχα γράψει μελλοντολογικά και ουτοπικά μυθιστορήματα) να το ερμηνεύσω με το μυαλό μου. Έτσι προέκυψε η έρευνα που βλέπεις δημοσιευμένη εδώ πέρα (εν εξελίξει). Αποφάσισα να τη δημοσιεύσω για όποιον ενδιαφερόμενο διότι, από τότε που έκανα διδακτορικό και μετά, όπως και από τότε εκδόθηκε το πρώτο μου βιβλίο (το 2000), είχα καταλάβει πως, για να κάνω μία γνώση κτήμα μου έπρεπε να τη γράψω με δικά μου λόγια, κι ακόμη περισσότερο να τη μοιραστώ. Έτσι προέκυψε το site αυτό. Κι όσο για το νέο μου όνομα (Αρκχάν), μου ήρθε αυθόρμητα στο νου όταν τελειώσανε αυτά: για εμένα, σημαίνει «Κιβωτός» (ark) αλλά και αρχή (νέο ξεκίνημα).

Τώρα τα ξέρεις (περιληπτικά) όλα για εμεένα. Το τελευταίο που θέλω να σου πω είναι πως δεν σου ζητώ να πιστέψεις όσα διαβάσεις εδώ ούτε να με πληρώσεις. Σου κοινοποιώ τη διανοητική διαδρομή που έχω ακολουθήσει, κάτι από το οποίο επωφελούμαι, όπως σου εξήγησα, και εγώ, γιατί έτσι κάνω βαθύτερα κτήμα μου όσα κατανόησα και αισθάνθηκα.

Ρεύμα πολιτικής σκέψης και ιδεολογίας που βαπτίστηκε έτσι στη γαλλική Βουλή την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης. Όσοι κάθονταν στην αριστερή πλευρά της αίθουσας, τάσσονταν υπέρ της επανάστασης, της δημοκρατίας, του προοδευτισμού. Μετά την καθιέρωση της Μοναρχίας το 1815, ο όρος αριστεροί άρχισε να χρησιμοποιείται ευρέως, για να περιγράψει τους ανεξάρτητους. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, το ρεύμα της Αριστεράς ταυτίστηκε με τον Σοσσιαλισμό, στη συνέχεια με τον Κομμουνισμό αλλά και τον Αναρχισμό. Στην Ευρώπη, έως και τον μεσοπόλεμο, σε πολλές χώρες οι αριστεροί θεωρούνταν επικίνδυνοι, πως στόχος τους ήταν να ρίξουν το καθεστώς. Η στάση αυτή έγινε ακόμη πιο έντονη μετά το ξέσπασμα της Σοβιετικής Επανάστασης. Δεδομένου πως το καθεστώς των Σοβιέτ, αφότου σταθεροποιήθηκε, άρχισε να στηρίζει ανοιχτά την προοπτική της κομμουνιστικής επανάστασης στα υπόλοιπα κράτη του κόσμου με στόχο την ανατροπή της εξουσίας, λογικό ήταν να θεωρηθούν συχνά επικίνδυνοι για τη δημόσια τάξη οι αριστεροί. Εκτός τούτου ωστόσο, εξίσου τους κατηγορούσανε, ήδη από τον καιρό της Γαλλικής Επανάστασης, για τον συσχετισμό τους με μυστικές οργανώσεις, μασονικές στοές και Ιλλουμινάτι. Ουσιαστικά, στον μεσοπόλεμο που κορυφώθηκαν αυτές οι τάσεις, αριστερά και ιλλουμινάτι θεωρούνταν οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Στη συνέχεια, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής ανοικοδόμησης καταλάγιασαν οι έκρυθμες συνθήκες, ο κόσμος μοιράστησε – ούτως ή άλλως – σε Ε.Σ.Σ.Δ. και Η.Π.Α. και πέρασε ο κίνδυνος της κομμουνιστικής επανάστασης, τουλάχιστον για τον ευρύτερο χώρο της Ευρώπης. Έκτοτε, στη Δύση, τα αριστερά κόμματα άρχισαν να παίζουν ρεφορμιστικό ρόλο: ενόσω η Ε.Σ.Σ.Δ. βυθιζόταν στη γραφειοκρατία, τα αριστερά κόμματα άρχισαν να ταυτίζονται σταδιακά με τον συνδικαλισμό, την προάσπιση των εργατικών δικαιωμάτων, κτλ. Τα μεταπολεμικά χρόνια αναπτύχθηκε η αντίθεση δεξιάς και αριστεράς στο πεδίο του κοινωνικού κράτους και των παροχών, με τη Δεξιά (βλ. λήμμα) να τάσσεται υπέρ του Φιλελευθερισμού.

Σήμερα, που ο Φιλελευθερισμός πλέον λυμαίνεται τον κόσμο, που ο προοδευτισμός έχει γίνει κοινός τόπος, η αντίθεση δεξιάς-αριστεράς μοιάζει πλέον πλασματική: όποια παράταξη και αν κυβερνάει, το ίδιο πρόγραμμα των τραπεζών είναι που θα εφαρμόσει. Ως αριστερά έχει μείνει, ως κατάλοιπο του παρελθόντος, ένας -κακώς εννοούμενος- ανθρωπισμός, ένας υλιστικός χριστιανισμός. Με αποτέλεσμα, να σημειώνεται το παράδοξο πως, όποιος άνθρωπος τάσσεται υπέρ των συνανθρώπων του και τους νοιάζεται, να χαρακτηρίζεται αυτόχρημα αριστερός. Δηλαδή, όλοι. Ή, σχεδόν όλοι.

Μπέρδεμα.

Πηγές

Μπορείς να διαβάσεις το λήμμα της  wikipedia για την αριστερά, αλλά και για τον ρεφορμισμό. Για τη σχέση των Ιλλουμινάτι με τη γαλλική επανάσταση, από την οποία γεννήθηκε η Αριστερά, σε παραπέμπω σε δύο βιβλία που γράφτηκαν λίγο μετά τη γαλλική επανάσταση: το ένα ήταν γραμμένο από τον επιστήμονα John Robison (1739-1805, μπορείς να διαβάσεις γι’ αυτόν εδώ) και είχε τίτλο Proofs of Conspiracy (1797). Μπορείς να το κατεβάσεις σε PDF εδώ ή να το αγοράσεις εδώ. Ο Ρόμπισον υπήρξε μασόνος και διακεκριμένος Σκοτσέζος φυσικός επιστήμονας (μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Εδιμβούργου, καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της πόλης). Στα τέλη του 18ου αιώνα, ανακάλυψε στ ατέλη του 18ου αιώνα πως στις μασονικές στοές της Ευρώπης είχανε διεισδύσει οι αρχές και τα μέλη της βαυαρικής γερμανικής μυστικής οργάνωσης ονόματι Ιλλουμινάτι (βλ. εδώ), κι αν είχαν διαλυθεί από το 1887, με αποτέλεσμα να στρέψουν τη μασονία προς στόχους και αρχές ανάλογες της γαλλικής επανάστασης. Στα ίδια συμπεράσματα καταλήγει και ο Ιησουίτης αββάς Augustin Barruel με το τετράτομο έργο του Memoirs Illustrating the History of Jacobinism που εκδόθηκε επίσης το 1797, ο οποίος μάλιστα ισχυρίζεται πως η Γαλλική Επανάσταση ήταν μια συνωμοσία φιλοσόφων, μασόνων και Ιλλουμινάτι (sic). Η μαρτυρία του μου μοιάζει λιγότερο αξιόπιστη, ένεκα της καθαρά ιδεολογικής στάσης που έχει, κατ’ αρχήν ενάντια στην επανάσταση και τη δημοκρατία, καθότι Ιησουίτης. Ενώ, στ βιβλίο του Ρόμπισον δεν υπάρχει φανατισμός, αλλά προβληματισμός στο ενδεχόμενο να αναδυθεί μια κοινωνία στην οποία θα έχουν καταρρεύσει οι θεσμοί που τη στηρίζουν (σαν τη σημερινή δηλαδή). Το βιβλίο του Μπαρουέλ είναι τετράτομο: μπορείς να διαβάσεις και να κατεβάσεις εδώ τον πρώτο τόμο, εδώ τον δεύτερο, εδώ τον τρίτο και εδώ τον τέταρτο σε αγγλική μετάφραση (από τα γαλλικά).

Όσον αφορά τη συσχέτιση των κομμουνιστών, από τον Μαρξ ώς τη Σοβιετική Επανάσταση με τους Ιλλουμινάτι, βλ. π.χ. το άρθρο του Ουίνστον Τσώρτσιλ (μετέπειτα πρωθυπουργού της Μεγάλης Βρεττανίας) με τίτλο «Σιωνισμός εναντίον Μπολσεβικισμού» που δημοσιεύτηκε στις 8 Φλεβάρη του 1920 στην εφημερίδα «Sunday Illustrated Herald», όπου έγραφε:

Το άτομο είναι το βασικό σωματίδιο της ύλης που αποτελείται από έναν πυκνό κεντρικό πυρήνα περικυκλωμένο από ένα σύννεφο αρνητικά φορτισμένων ηλεκτρονίων. Στον πυρήνα του ατόμου υπάρχουν τα θετικά φορτισμένα πρωτόνια και τα ουδέτερα νετρόνια. Τα ηλεκτρόνια έλκονται με τον πυρήνα μέσω ηλεκτρομαγνητικής δύναμης που ασκείται ανάμεσα σε αυτά και τα πρωτόνια. Αντίστοιχα, τα άτομα έλκονται μεταξύ τους και σχηματίζουν μόρια. Το 99,9% της μάζας του ατόμου είναι συγκεντρωμένο στον πηρύνα. Το υπόλοιπο είναι κούφιο, ένα σύννεφο ηλεκτρονίων. Ένα άτομο κατατάσσεται σε διαφορετικό χημικό στοιχειό ανάλογα με τον αριθμό των πρωτονίων του πυρήνα. Δηλαδή, αν αλλάξει ο αριθμός των πρωτονίων, αλλάζει και η χημική (και φυσική) σύσταση του ατόμου.  Πόσο μικρό είναι το άτομο; Ας φανταστούμε ένα μήλο: αν το μήλο το μεγεθύναμε έως να πάρει το μέγεθος της Γης, τότε τα άτομα του μήλου θα έφταναν σε μέγεθος του μήλου. Βλέπεις αυτήν την παύλα – ; Είναι περίπου 2 χιλιοστά. Θα χρειάζονταν να βάλουμε σαράντα εκατομμύρια άτομα υδρογόνου για να φτιάξουμε μια τόσο μεγάλη γραμμή. Τα άτομα είναι σχεδόν απολύτως άδεια (κούφια): 99.9999999999999% του όγκου τους είναι άδειο, και το υπόλοιπο 0.0000000000001% είναι που καταλαμβάνουν τα στοιχειώδη σωματίδια που το αποτελούν. Είναι επομένως, το ηλεκτρικό φορτίο, οι ηλεκτρομαγνητικές δυνάμεις που κρατούν κάθε άτομο στη θέση του, το κάνουν να μοιάζει συμπαγές λόγω των περιστροφών των ηλεκτρονίων και των ηλεκτρομαγνητικών δυνάμεων που ασκούνται.

Πηγές

Για τη δομή του ατόμου, μπορείς να θυμηθείς εδώ, ενώ για την ατομική δομή μπορείς να διαβάσεις και εδώ.

Τα UFOs είναι ένα ζήτημα που, γενικά, θεωρείται από τον μέσο άνθρωπο πως στερείται σοβαρότητας. Οι διάφοροι «ουφολόγοι» θεωρούνται «τρελοί», οι αντίστοιχες οργανώσεις που το ερευνούν ασόβαρες. Ο μέσος άνθρωπος αντλεί τη στάση αυτήν από κινηματογραφικές ταινίες στις οποίες, ήδη από τη δεκαετία το 1950, τα UFOs συνδέονται με  «εξωγήινη απειλή» και το ζήτημα γενικά γελοιοποιείται. Ωστόσο, τη στιγμή που το προηγούμενο καλοκαίρι το αεροδρόμιο της Κίνας στην πόλη Hangzhou αναγκάστηκε να κλείσει λόγω UFOs, ίσως είναι η ώρα να ξεπεράσουμε την εντύπωση πως τα UFOs δεν υπάρχουν και όσοι ισχυρίζονται το αντίθετοείναι τρελοί, τουλάχιστον έως να αποκτήσουμε ιδία άποψη επί του θέματος και όχι κατασκευασμένη. Κατ’ αρχάς, περί το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου πολέμου, από τον Νοέμβριο του 1944 και ώς την παύση των εχθροπραξιών, οι πιλότοι των συμμαχικών δυνάμεων ισχυρίζονταν πως παρενοχλούσαν τις πτήσεις τους μικροσκοπικά UFOs («foo fighters»), ενώ έρευνες έχουν αποκαλύψει ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι πράγματι, οι Ναζί είχαν φτιάξει μυστικές βάσεις (π.χ. στην Πράγα) στις οποίες ερευνούσαν την κατασκευή UFOs.

Στη σημερινή εποχή, υπάρχουν χιλιάδες μάρτυρες θέασης UFOs ενώ επίσης αρκετοί είναι οι άνθρωποι που ισχυρίζονται πως έχουν πέσει θύματα απαγωγής από τους «Γκρίζους», όπως ονομάζουν τους επιβαίνοντες σ’ αυτά και τους περιγράφουν παρόμοιους ανεξάρτητα μεταξύ τους. Επίσης, στις Η.Π.Α., πολλοί άνθρωποι που έχουν υπάρξει μάρτυρες των UFOs ισχυρίζονται πως έχουν δεχθεί απειλητικές και προειδοποιητικές επισκέψεις από ανώνυμους και τρομακτικούς κυβερνητικούς πράκτορες που γενικά ονομάζουν «Άντρες με τα μαύρα». Ξέρω πως όλα αυτά μοιάζουν περίεργα εκ πρώτης όψεως (βγαλμένα από ταινίες, σωστά;). Το ζήτημα είναι πως η άποψη που θέλει να τα προσπεράσει κανείς ανώδυνα πιστεύοντας πως πρόκειται για μαζική υστερία σχετιζόμενη με το άγχος της εποχής (η επίσημη άποψη δηλαδή) είναι άτολμη, μου μοιάζει σαν να εκφέρεται αφ’υψηλού (κυριολεκτικά και μεταφορικά).

Πηγές

Εισαγωγικά για το θέμα, μπορείς να δεις τη σειρά ντοκιμαντέρ του Ηistory Channel με τίτλο «UFO Hunters». Παίχθηκε για τρεις σεζόν (39 επεισόδια συνολικά). Στη σειρά αυτήν, τρεις ερευνητές κάνουν έρευνα για το θέμα των ιπτάμενων δίσκων, ταξιδεύοντας, παίρνοντας συνεντεύξεις, κάνοντας μετρήσεις. Επεισόδια της σειράς μπορείς να βρεις δωρεάν ανεβασμένα στο youtube. Ένα επεισόδιο μάλιστα αφορά πράγματι τους Ναζί. Γενικώς, το θέμα είναι ανεξάντλητο (έχει γραφτεί ολόκληρη εγκυκλοπαίδεια, βλ. εδώ), και εδώ πέρα δεν μπορεί παρά να γίνει παρά μια μικρή αναφορά, βασισμένη και στη νύξη που γίνεται στο Κοσμορεύμα πως, ίσως το φαινόμενο να μην είναι τόσο περίεργο ή ανεξήγητο αλλά τεχνολογικό επίτευγμα. Για τα «foo fighters», βλ. εδώ, για το περιστατικό (όχι μεμονωμένο) κλεισίματος αεροδρομίου στην Κίνα από UFO βλ. εδώ.

Βιβλίο του Βρεττανού ποιητή Ουίλλιαμ Μπλέικ (βλ. λήμμα). Φτιάχτηκαν εννέα αντίτυπα του έργου το 1793. Πρόκειται για ποιητική συλλογή στο ύφος προφητικών, ενορατικών, βιβλικών κειμένων. Ερμηνεία: ο Μπλέικ γράφει στο βιβλίο (στην ενότητα «Μια αξιομνημόνευτη φαντασίωση»):

«Η αρχαία παράδοση πως ο κόσμος θα ριχτεί στο πυρ το εξώτερο σε έξι χιλιάδες χρόνια είναι αληθινή, σύμφωνα με όσα άκουσα στην Κόλαση.

Γιατί το χερουβείμ με την πύρινη ρομφαία του θα λάβει σε λίγο εντολή να πάψει να φρουρεί το Δέντρο της Ζωής· και μόλις το πράξει, η πλάση ολόκληρη θ’ αναλωθεί στη φωτιά και θα φανεί άπειρη και ιερή, ενώ τώρα φαίνεται πεπερασμένη και διεφθαρμένη.

Αυτό θα συμβεί αν καλλιεργηθούν οι απολαύσεις των αισθήσεων.

Αλλά πρώτα η ιδέα πως ο άνθρωπος έχει σώμα χωριστό από την ψυχή του πρέπει να εξαλειφθεί· αυτό θα το πετύχω τυπώνοντας σύμφωνα με τη διαβολική μέθοδο, με διαβρωτικά, που στην Κόλαση είναι σωτήρια και θαυματουργά, ικανά να διαλύσουν τις φαινομενικές επιφάνειες και ν’ αποκαλύψουν το άπειρο που έκρυβαν.

Αν οι πύλες της αντίληψής μας αποκαθαίρονταν, το καθετί θα φανερωνόταν στον άνθρωπο όπως είναι, Άπειρο.

Γιατί ο άνθρωπος έχει αυτοεγκλωβιστεί, και τώρα βλέπει τα πάντα μέσα από τις στενές χαραμάδες της σπηλιάς».

Αν παραβάλλουμε τους στίχους αυτούς με την υπόθεση εργασίας της Ανακάλυψης του Γκόντφρεϋ Χίγκινς περί των 6.000 ετών (βλ. λήμμα), και βάλουμε στο νου μας πως ανήκαν και οι δύο στο ίδιο δρυϊκό τάγμα, τότε, ίσως μπορούμε καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως αντλούσαν και οι δύο από την ίδια πηγή – μία αποκρυφιστική χιλιαστική παράδοση – και πως, ο Χίγκινς (μεταγενέστερος του Μπλέικ) βάλθηκε να αναζητήσει ίχνη της παράδοσης σε όλο τον πλανήτη (με τρόπο μεθοδικό και επιστημονικό), ενώ ο Μπλέικ τη χρησιμοποίησε ως πρωτογενές υλικό στο πλαίσιο ποιητικής φόρμας. Μάλιστα, ο τίτλος Γάμοι του Ουρανού και της Κόλασης ίσως να μεταφέρει ακριβώς την προφητεία του χιλιασμού, την κάθαρση των πυλών της αντίληψης, τους «γάμους» του Ουρανού (επάνω διάσταση) και της Κόλασης (ζωής εδώ πέρα) υπό την έννοια της ένωσης των δύο κόσμων, της κατάλυσης των φραγμάτων που τους χωρίζουν έως σήμερα. Ουσιαστικά, αναφέρεται επομένως σε μία προφητεία περί «αποκάλυψης»- προγενέστερης του Χριστιανισμού, η οποία ωστόσο στη γνωστή μας ιστορία ουδέποτε επαληθεύτηκε.

Πηγές

Το απόσπασμα από το βιβλίο Οι γάμοι του ουρανού και της κόλασης είναι από την έκδοση των εκδόσεων Νεφέλη. Μπορείς να ξεφυλλίσεις εδώ την αυθεντική αγγλική έκδοση του 1793 ή να κατεβάσεις το κείμενο εδώ. Για το αντίστοιχο λήμμα της wikipedia, βλ. εδώ.

Ρεύμα πολιτικής σκέψης και ιδεολογίας που βαπτίστηκε έτσι στη γαλλική Βουλή την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης. Όσοι κάθονταν στην δεξιά πλευρά της αίθουσας, τάσσονταν υπέρ της βασιλείας, της αριστοκρατίας, της εκκλησίας. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, η δεξιά ταυτίστηκε με τον συντηρητισμό. Από τον 20ό αιώνα και έως και τον μεσοπόλεμο, συνδέθηκε ενίοτε και με τη συνωμοσιολογική (και αντισημιτική) θεωρία της ύπαρξης ενός εβραϊκού σχεδίου κατάκτησης του κόσμου που στήριζαν επαναστατικές αριστερές οργανώσεις και χρηματοδοτούσαν Εβραίοι τραπεζίτες, σε σημείο να χαρακτηρίζουν τον μαρξισμό εβραϊκό. Οι ευρωπαϊκές δικτατορίες (π.χ. χιτλερική Γερμανία, φασιστική Ιταλία) αναδύθηκαν σε συνθήκες δεινής οικονομικής κρίσης, υπό την ανοχή μέρους των πολιτών τους, μέσα από τη διάδοση αυτών των ιδεών και με την υπόσχεση της οικονομικής ανάκαμψης. Η ανάκαμψη θα προκαλείτο (όπως και προκλήθηκε δηλαδή) από τον οικονομικό απομονωτισμό, τη μόνωση ή προστασία της (εκάστοτε) χώρας από το – υπό κρίση – παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Η λαϊκή αποδοχή των δικτατοριών διευρύνθηκε χάρη στο σύστημα κοινωνικών παροχών που εφαρμόστηκε – ουσιαστικά ανέξοδα – μέσα από την ευρεία και δίκαιη διανομή των αγαθών, με εξαίρεση φυσικά τους πάσης φύσεως ανεπιθύμητους και αντιφρονούντες, οι οποίοι έπαιρναν τον χαρακτηρισμό του προδότη και απομακρύνονταν από τον «τεχνητό παράδεισο».

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, αυτή η έως τότε ευρέως διαδεδομένη ιδεολογία ενοχοποιήθηκε, απεμπολίστηκε από το φάσμα του δημοσίως αποδεκτού διαλόγου και χρεώθηκε πια στην ακροδεξιά. Έκτοτε, η Δεξιά, αντιμέτωπη με την αναδυόμενη αστική δημοκρατική κοινωνία, ταυτίστηκε με πιο μετριοπαθείς ιδέες (όπως άλλωστε και η Αριστερά): ιδέες που αφορούν στην ιδεολογία του φιλελευθερισμού, του μονεταρισμού, του κοινωνικού δαρβινισμού, που διαφέρουν ριζικά από την αφετηρία της ή την ιδεολογία του Μεσοπολέμου: διότι, π.χ. στη χιτλερική Γερμανία, εφαρμόζονταν κοινωνικές πολιτικές ευρύτατων παροχών στα χαμηλά κοινωνικά στρώματα (αφού αυτά βέβαια είχαν «καθαριστεί» με την εφαρμογή ρατσιστικών ιδεών), δεν πιστεύετο πως «αφού είναι φτωχοί καλά να πάθουν». Άλλωστε, η Δεξιά του μεσοπολέμου αυτοχαρακτηρίζετο ως «εθνικοσοσιαλισμός»: η εφαρμογή δηλαδή των σοσιαλιστικών ιδεών στο επίπεδο του έθνους.

Όσο αλλάζουν οι γενιές και σβήνουν τα μίση τα κληρονομημένα από τους παλαιότερους πολεμιστές, μίση που προκλήθηκαν με τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο και τους κάθε λογής εμφύλιους, τόσο η διαφορά αριστεράς και δεξιάς αμβλύνεται: ίσως καθίσταται και άστοχη πλέον. Είμαστε αντιμέτωποι, είτε αριστεροί είτε δεξιοί, με έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο άκρατου φιλελευθερισμού και κυνικού μονεταρισμού, έναν πλανήτη υπό καταστροφή και ένα ολόκληρο οικοδόμημα (το δυτικό) υπό κατάρρευση και κάτι πρέπει να κάνουμε γι’ αυτό.

Πηγές

Για την δεξιά βλ.εδώ, για τη ναζιστική ιδεολογία εδώ, για τον φασισμό βλ. εδώ, για τον ιταλικό φασισμό βλ. εδώ, για τον φιλελευθερισμό εδώ και για τον μονεταρισμό εδώ.

Ο Νίκολα Τέσλα (βλ. λήμμα) είχε κατοχυρώσει περί τις τριακόσιες πατέντες παγκόσμια για τις εφευρέσεις του. Του αποδίδεται η μαζική εξάπλωση του εναλασσόμενου ηλεκτρικού ρεύματος, δηλαδή του ηλεκτρικού ρεύματος του οποίο η φορά αλλάζει διαρκώς. Σε δικές του ιδέες βασίστηκε και η κατασκευή του πρώτου υδροηλεκτρικού εργοστάσιου στον πλανήτη. Επομένως, στον Τέσλα οφείλουμε την δεύτερη βιομηχανική επανάσταση, αυτήν του ηλεκτρισμού. Οι εφευρέσεις του περιλαμβάνουν τον ηλεκτρομαγνητικό κινητήρα, στον οποίο δηλαδή τα έμβολα κινούνται λόγω μαγνητικών φαινομένων (έλξη-άπωση) που προκαλούνται από το εναλασσόμενο ηλεκτρικό ρεύμα. Επίσης, εφηύρε τα ραδιοκύματα. Κατασκεύασε το πρώτο τηλεκατευθυνόμενο όχημα (μια μικρή βάρκα), που επέδειξε το 1898 και του αποδίδεται ως δική του εφεύρεση το ραδιόφωνο. Επίσης, κατασκεύασε μια μηχανή σεισμού, υπό μορφή ενός μηχανικού ταλαντωτή.

Επιχείρησε να εφαρμόσει τρόπο να λύσει το ενεργειακό πρόβλημα, κατασκευάζοντας στη Νέα Υόρκη μία ηλεκτρομαγνητική κεραία. Το σκεπτικό του ήταν το εξής: τη Γη περιβάλει σε ύψος από πενήντα έως άνω των χιλίων χιλιομέτρων η ιονόσφαιρα. Ο Τέσλα μηχανεύτηκε να τη «στοχεύσει» με μια ηλεκτρομαγνητική ακτίνα για να τη «φορτίσει» με περισσότερο ρεύμα απ’ ό,τι έχει συνήθως. Η ιονόσφαιρα στην περίπτωση αυτήν θα φορτιζόταν σε όλη την επιφάνειά της. Τρόπον τινά, με μία κεραία, σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη, ο οποιοδήποτε θα μπορούσε να αντλήσει δωρεάν ρεύμα απ’ τον ουρανό, μέσα από έναν αόρατο κεραυνό. Τα οχήματα των πόλεων, οι συσκευές των σπιτιών, τα πλοία στα βάθη των ωκεανών, θα μπορούσανε να λειτουργούνε αθόρυβα, ακίνδυνα και χωρίς ρύπους. Η εφεύρεση αυτή έμεινε ανολοκλήρωτη επειδή σταμάτησε τη χρηματοδότησή της ο χρηματοδότης του Τέσλα Τζ.Π. Μόργκαν. Έκτοτε, οι υπόλοιπες εφευρέσεις του έμειναν σε επίπεδο θεωρητικής απόδειξης και πατέντας.

Ισχυρίστηκε πως, χρησιμοποιώντας μία ισχυρή ηλεκτρομαγνητική κεραία, μπορούσε να προκαλέσει καιρικά φαινόμενα. Ένδειξη  πως ισχύουν οι θεωρίες του Τέσλα περί της δυνατότητας του ηλεκτρομαγνητισμού να προκαλέσει φυσικά και καιρικά φαινόμενα, αποτελεί η εγκατάσταση που έχει το όνομα Η.A.A.R.P. του αμερικανικού στρατού. Αποτελείται από 180 κεραίες που βρίσκονται στην Αλάσκα και εκπέμπουν υψηλής συχνότητας ηλεκτρομαγνητικά κύματα στην ιονόσφαιρα. Η επίσημη πληροφόρηση είναι πως το σύστημα έχει «ερευνητικούς σκοπούς» τη «μελέτη της ιονόσφαιρας». Όπως και να ’χει, εξακριβώσιμο είναι πως βασίζεται σε πατέντες του Τέσλα. Τέλος, ο Τέσλα ισχυρίστηκε ότι μπορούσε να εφεύρει ένα υπερόπλο που θα έδινε τέλος σε όλους τους πολέμους, διότι μπορούσε να καταστρέψει (εξαϋλώσει) οποιαδήποτε στρατιωτική εισβολή (και ό,τιδήποτε υλικό εν γένει) μέσα από την εκπομπή θετικά φορτισμένων σωματιδίων. Η σχετική μελέτη του με τίτλο The Art of Projecting Concentrated Non-dispersive Energy through the Natural Media βρίσκεται στο Μουσείο Τέσλα στο Βελιγράδι.

Πηγές

Γενικά για τον Τέσλα, μπορείς να παρακολουθήσεις το εξής ντοκιμαντέρ για τον Νίκολα Τέσλα, ενημερωτικό και αντικειμενικό. Για τις πατέντες του Τέσλα, μπορείς να ενημερωθείς εδώ. Για τη μηχανή σεισμού εδώ. Η ιστορία του Πύργου του Τέσλα και της σύγκρουσης με τον Τζ.Π. Μόργκαν περιγράφεται εδώ. Όσο για το Η.A.A.R.P., μπορείς να δεις σχετικό ντοκυμαντέρ, και εδώ να αρχίσεις να ψάχνεις γι’ αυτό, αν σε ενδιαφέρει. Για το υπερόπλο, μπορείς να ενημερωθείς εδώ.

Δεκαετίες πριν από την ίδρυση της Ε.Σ.Σ.Δ., διανοούμενοι είχανε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για τον υλιστικό σοσσιαλισμό: ο Όσκαρ Ουάιλντ, το 1891 είχε δημοσιεύσει κείμενο στο οποίο προειδοποιούσε πως, αν ο σοσσιαλισμός δεν λάμβανε υπόψη του την ανθρώπινη ψυχή, θα κατέληγε σε στυγνό καθεστώς. Στη συνέχεια, ήδη από τις πρώτες δεκαετίες της ύπαρξής της, η Ε.Σ.Σ.Δ. κατηγορήθηκε ως στυγνό απολυταρχικό καθεστώς από διανοούμενους που ήταν γενικά συμπαθώντες προς την ιδέα του σοσσιαλισμού. Το 1946, εκδόθηκε το δοκίμιο του Arthur Koestler Ο Κομμισάριος και ο Γιόγκι, στο οποίο ο συγγραφέας κατηγορεί με αποδείξεις και στοιχεία τη Σοβιετική Ένωση για γενοκτονία δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων από την ίδρυσή της έως το 1939, για το σύμφωνο Στάλιν-Χίτλερ, κ.ά. Θα περάσουν πενήντα δύο χρόνια από τότε για να εκδοθεί η μελέτη Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού, μία ευρεία πανεπιστημιακή έρευνα σε επιμέλεια του Γάλλου ερευνητή Stephan Courtois, στην οποία υπολογίζονται τα θύματα του κομμουνισμού κατά τον 20ό αιώνα σε 120 εκατομμύρια ανθρώπους.

To 1974, o Άντονυ Σάττον, οικονομολόγος ερευνητής (1925-2002), δημοσίευσε  τη μελέτη Wall Street and the Bolshevik Revolution. Αποδεικνύει, μέσα από πρωτογενή έρευνα στα αρχεία του Στέητ Ντιπάρτμεντ πως συγκεκριμένες εταιρείες της Ουώλ Στρητ έπαιξαν ρόλο στην πρόκληση της σοβιετικής επανάστασης. Επίσης, πως αυτές οι εταιρείες συνέχισαν δοσοληψίες με το καθεστώς της Ε.Σ.Σ.Δ. (εισπράττοντας υπέρογκα κέρδη από την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας), παρόλο που διπλωματικές σχέσεις με τις Η.Π.Α. είχαν διακοπεί, και στη συνέχεια, αποκόμισαν τεράστια κέρδη, επενδύοντας στην εκβιομηχάνιση της Ρωσίας.

Κριτική θεμελιώδη πάνω στη γραφειοκρατία της Σοβιετικής Ένωσης άσκησε ο Κορνήλιος Καστοριάδης, δείχνοντας πως η γραφειοκρατία ήταν όχι σύμπτωμα αλλά εγγενές χαρακτηριστικό του συστήματος διακυβέρνησης. Στην πραγματικότητα, επρόκειτο για ένα παντελώς ανορθολογικό σύστημα, φτιαγμένο εις το όνομα του Λόγου, το οποίο ουδεμία μέριμνα έδειχνε για μία βασική παράμετρο: την ανθρώπινη ευδαιμονία.

Πηγές

Για τον Arthur Koestler μπορείς να ενημερωθείς  εδώ. Το βιβλίο του Ο κομμισάριος και ο γιόγκι μπορείς να το αγοράσεις εδώ. Για τη Μαύρη Βίβλο του Κομμουνισμού, μπορείς να ενημερωθείς εδώ, αν θες να παραγγείλεις το βιβλίο, πάτησε εδώ. Για τον επιμελητή (συντονιστή) της έρευνας Στεφάν Κουρτουά, μπορείς να ενημερωθείς εδώ. Για τη γραφειοκρατία ως εγγενές χαρακτηριστικό του υπαρκτού σοσσιαλισμού, μπορείς να διαβάσεις το πρώτο μέρος του  βιβλίου Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας του Κορνήλιου Καστοριάδη (εκδόσεις Κέδρος-Ράππα), βιβλίο που αποτελεί και σημείο αναφοράς για τον στοχασμό στο Κοσμορεύμα. Για τον Άντονυ Σάττον, μπορείς να ενημερωθείς εδώ. Το βιβλίο του (στα αγγλικά) μπορείς να το παραγγείλεις από εδώ.Ο Άνταμ Κέρτις έχει γυρίσει ένα ενδιαφέρον ντοκυμαντέρ για την ορθολογικότητα σε βαθμό παραλογισμού της Σοβιετικής Ένωσης, την έλλειψη του συναισθηματικού στοιχείου στην πολιτική και την κοινωνική ζωή της. Μπορείς να το δεις δωρεάν εδώ.  Όσο για το θέμα απώλεια της ανθρώπινης ψυχής επί σοσιαλισμού, υπάρχει ένα βιβλίο στο οποίο δημοσιεύεται κείμενο του Όσκαρ Ουάιλντ για το θέμα αυτό, με τίτλο Η ψυχή του ανθρώπου στον σοσιαλισμό. Ιδού σε μία πολύ καλή μετάφραση, από τις εκδόσεις Σοκόλη-Κουλεδάκη πατώντας εδώ. Το αυθεντικό κείμενο (στα αγγλικά) μπορείς να το διαβάσεις από τον υπολογιστή σου εδώ. Ή να το κατεβάσεις εδώ.

Η Κβαντική Βαρύτητα είναι ένα πεδίο της σύγχρονης θεωρητικής φυσικής. Αντικείμενό της είναι η ανάπτυξη επιστημονικών μοντέλων, με στόχο να συνδεθεί η κβαντική μηχανική με τη γενική σχετικότητα. Μέσα από την κβαντική μηχανική (βλ. λήμμα), ερευνώνται οι τρεις βασικές αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα στοιχειώδη σωματίδια: τα υποατομικά σωματίδια έλκονται και απωθούνται εξαιτίας ηλεκτρομαγνητισμού, ασθενούς ραδιενέργειας και ισχυρής ραδιενέργειας. Στο μακροσκοπικό επίπεδο, αντιλαμβανόμαστε ως αλληλεπίδραση ανάμεσα στα άτομα τη βαρύτητα, αυτήν που περιγράφηκε μέσα από τον Νόμο της Παγκόσμιας Έλξης, στη συνέχεια μέσα από τη θεωρία της Γενικής Σχετικότητας του Αϊνστάιν. Η Κβαντική Βαρύτητα προσπαθεί να ενοποιήσει αυτά τα πεδία, ώστε να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα στην κβαντική φυσική (υποατομικό πεδίο) και τη φυσική πραγματικότητα (αντιληπτό πεδίο), κατ’ αρχήν θεωρητικά.

Ο Αϊνστάιν προσπάθησε να ενοποιήσει τη βαρύτητα και τον ηλεκτρομαγνητισμό μέσα από τη θεωρία του ενοποιημένου πεδίου. Ο Τέσλα  στο τέλος της ζωής του, σε ηλικία 81 ετών, προσπάθησε επίσης να ενοποιήσει τον ηλεκτρομαγνητισμό με τη βαρύτητα, μέσα από τη θεωρία της δυναμικής βαρύτητας. Στη συνέχεια, η Φυσική πήρε το δρόμο της κβαντικής έρευνας. Σήμερα, μέσα από τη θεωρία της κβαντικής βαρύτητας, προσπαθεί να ξεμπλέξει αυτόν τον μίτο οριστικά. Να συμβιβαστεί δηλαδή η κλασσική μηχανιστική προσέγγιση, η θεωρία του Νεύτωνα με τη γενική και την ειδική σχετικότητα, με τη θεωρία του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, τη θεωρία του μαγνητικού πεδίου, τη θεωρία του κβαντικού πεδίου.

Πηγές

Για τη θεωρία ενοποιημένου πεδίου μπορείς να ενημερωθείς εδώ, ενώ εδώ μπορείς να ενημερωθείς για τη θεωρία του Τέσλα. Για την θεωρία της κβαντικής βαρύτητας μπορείς να ενημερωθείς εδώ.

Κλάδος της θεωρητικής φυσικής που χρονολογείται περίπου από τις αρχές του 20ού αιώνα. Το αντικείμενό της είναι η μελέτη της μηχανικής συμπεριφοράς των υποατομικών σωματιδίων, δηλαδή πρωτονίων, νετρονίων, ηλεκτρονίων, ποζιτρονίων (θετικά φορτισμένων ηλεκτρονίων) και φωτονίων. Μέσω της έρευνας στο υποατομικό επίπεδο, έχουν προκύψει συμπεράσματα που αναιρούν την κλασσική μηχανική προσέγγιση, τη νευτώνεια θεώρηση: τα υποατομικά σωματίδια συμπεριφέρονται και ως ενεργειακά κύματα και ως σώματα, μάλιστα η συμπεριφορά τους εξαρτάται και από την παρακολούθησή τους ή όχι από τους ερευνητές. Δηλαδή, αλλιώς (σαν κύματα) συμπεριφέρονται όταν δεν παρακολουθούνται (συνθήκες ελεύθερου πειράματος) και αλλιώς (ως σωματίδια) όταν παρακολουθούνται, επαληθεύοντας τον παράδοξο κανόνα «ο παρατηρητής διαμορφώνει το πείραμα». Το συμπέρασμα αυτό, όπως και η κυματοειδής συμπεριφορά (ταλάντωση) της ύλης έχει αποδεχθεί πλέον και σε μεγαλύτερη μάζα από το ηλεκτρόνιο, και συγκεκριμένα σε μόρια C60 (άνθρακα), τα οποία συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο όπως τα υποατομικά σωματίδια. Αποδεικνύεται πως κάθε υλικό σώμα ταλαντώνεται σαν κύμα ανεξαρτήτως μεγέθους (ακόμη και ένας άνθρωπος), με τη διαφορά πως, όσο μεγαλύτερο το σώμα, τόσο μικρότερο το μήκος της ταλάντωσης (τόσο πιο ανεπαίσθητη η ταλάντωση). Ο λόγος είναι ότι, στο υποατομικό επίπεδο, οι δυνάμεις που οφείλονται στον ηλεκτρομαγνητισμό (έλξη ή άπωση σωματιδίων) και στη ραδιενέργεια (αποσύνθεση πυρήνων, εκτόξευση ενέργειας και απώθηση σωματιδίων) είναι ισχυρότερες από την (ανεπαίσθητη) βαρύτητα). Ενώ, στην αντιληπτή μας πραγματικότητα, στα σώματα μεγάλης μάζας, η βαρύτητα είναι ισχυρότερη και εξουδετερώνει τις υποατομικές δυνάμεις.

Πηγές

Βλ. λήμμα της wikipedia, ή διάλεξε ανάμεσα στα δάφορα βιβλία εκλαϊκευμένης κβαντικής φυσικής που κυκλοφορουν. Προσοχή όμως. Προσπάθησε να διαγνώσεις τα λογικά σφάλματα που διαπράττουν οι ερευνητές-συγγραφείς τους. Συγκεκριμένα: όταν πρόκειται για τη γενίκευση ορισμένων συμπερασμάτων του μικρόκοσμου που τους φαίνονται ανεξήγητα (π.χ. πως ο παρατηρητής επηρεάζει το πείραμα, που σημαίνει σε μακροσκοπικό επίπεδο ότι ο άνθρωπος διαμορφώνει την πραγματικότητά του), αντιδρούν και καταδικάζουν όποιους την τολμούν με μανία ιεραπόστολου. Όταν πρόκειται για συμπεράσματα που τους φαίνονται  «λογικά» (π.χ. ότι τα κβαντικά φαινόμενα τα βρίσκουν εγγενώς τυχαία – γράφω τα βρίσκουν διότι δεν υπάρχει απόδειξη πως είναι, παρά διανοητική και πειραματική ανεπάρκεια να ανακαλύψουν την εντελέχειά τους, τους νόμους που τα διεπουν), τα γενικεύουν χωρίς δεύτερη σκέψη, διαδίδοντας ανεύθυνα πως η ζωή η ίδια είναι τυχαία.

Το Κοσμορεύμα είναι μια προσπάθεια να περιγραφεί με απλό τρόπο η επανάσταση στη σκέψη για τον κόσμο που προκύπτει από τη σύγχρονη φυσική. Μια απλοποιημένη απόδοση της κοσμοθέασης που γεννιέται από την προγενέστερα ηλεκτρομαγνητική, μεταγενέστα κβαντική έρευνα είναι που σου μεταφέρω εδώ, ενώ χρεώνομαι φυσικά και την προέκταση όλων αυτών των νέων γνώσεων στο πεδίο της αντίληψης της πραγματικότητας, προσπαθώ να φανταστώ τι σημαίνουν για μας. Μια κοσμογονία έχει γίνει στη φυσική, ενώ εμείς παραμένουμε παγιδευμένοι σε μία παλαιότερη, δεσμευτική κοσμοθέαση. Αυτή η ιδέα εκφράζεται εδώ και δεκαετίες και από κβαντικούς φυσικούς, ωστόσο δεν έχει αποπειραθεί κανείς ακόμη να ξανασυνδέσει τη φυσική φιλοσοφία με την πολιτική, την ηθική, την οικονομική προσέγγιση του κόσμου.

Πηγές

Στο σκεπτικό του Κοσμορεύματος, ένα καλό ξεκίνημα για το θέμα, την κοσμοθέαση που γεννιέται μέσα από τις έρευνες της κβαντικής φυσικής, είναι τα βιβλία του Αυστριακού κβαντικού φυσικού Φρίτζοφ Κάπρα, όπως π.χ. το βιβλίο του με τίτλο The Tao of Physics όπου συνδέει την κοσμοθέαση που γεννιέται από την κβαντική μηχανική με αυτήν του ανατολικού μυστικισμού. Βλ. περιγραφή του βιβλίου εδώ και εδώ στοιχεία για τον Κάπρα. Εδώ μπορείς να ενημερωθείς και για το C.E.R.N., τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πυρηνικής Έρευνας, όπου διεξάγονται σημαντικά πειράματα σύγχρονης φυσικής.

Ως μεταϋλικά εννοούνται υλικά τα οποία σχεδιάζονται και υλοποιούνται σε εργαστήρια, έτσι ώστε να έχουν ιδιότητες που δεν υπάρχουν στη φύση, όπως σε ό,τι αφορά τη διάθλαση του φωτός. Σε εργαστηριακές συνθήκες, επιστήμονες έχουν χρησιμοποιήσει τα μεταϋλικά που έχουν φτιάξει για να καταστήσουν αόρατα μικροσκοπικά αντικείμενα.

Πηγές

Μπορείς να ενημερωθείς για τα μεταϋλικά εδώ.

Ο Άλμπερτ Μολλ (1862-1939) ήταν Γερμανός ψυχίατρος που ασχολήθηκε συστηματικά με την ύπνωση και τις επιπτώσεις της. Μελέτησε την ύπνωση εργαστηριακά, πρότεινε θεωρητικές ερμηνείες, μέσα σε ένα πνεύμα ορθολογισμού και όχι μυστικισμού ή αποκρυφισμού. Μάλιστα, συχνά αποκάλυπτε απάτες από μέντιουμ σε πνευματιστικές συνεδρίες. Λόγω της συστηματικής του ενασχόλησης με την ύπνωση, χρεώνεται σ’ αυτόν η εμπεριστατωμένη μελέτη με τίτλο Hypnotism που εξέδωσε αρχικά το 1889 και στη συνέχεια έκανε πολλές επανεκδόσεις στις οποίες πρόσθετε μάλιστα καινούργια στοιχεία.

Πηγές

Για τον Άλμπερτ Μολλ μπορείς να ψάξεις το λήμμα της wikipedia εδώ. Κατά τη γνώμη μου, μεταφέρει λαθεμένες πληροφορίες. Περιγράφει τον Μολλ ως σεξολόγο. Μειώνει τη σημασία της ερευνητικής του εργασίας πάνω στην ύπνωση. Αναφέρει πως, όταν ασχολιόταν με την ύπνωση ο Μολλ ήταν ένας από μια χούφτα επιστήμονες που το έκαναν (sic). Πληροφορία αβάσιμη.Αν διάβαζε  ο συντάκτης του λήμματος το βιβλίο του Μολλ Hypnotism, θα ενημερωνόταν στο πρώτο κεφάλαιο για εκατοντάδες ιατρούς που ασχολιόντουσαν εκείνο το διάστημα με την ύπνωση, συμπεριλαμβανομένων πολλών ψυχιάτρων, μεταξύ των οποίων και ο Σίγκμουντ Φρόυντ.

Ο Ουίλλιαμ Μόρρις (1834-1896) ήταν ένας Βρεττανός ποιητής, ζωγράφος, συγγραφέας, ουτοπιστής, σοσσιαλιστής, κοινωνικός στοχαστής, επαναστάτης, σχεδιαστής αντικειμένων, γραμματοσειρών, διακοσμητικών μοτίβων, εκδότης. Συνδέθηκε σε νεαρή ηλικία με την καλλιτεχνική ομάδα που έφερε το όνομα Προραφαηλιτική Αδελφότητα, σχεδίασε και έγραψε ποιήματα. Υπήρξε εμπνευστής και πρωτεργάτης του κινήματος Arts and Crafts, μιας απόπειρας να επανέρθει ο σχεδιασμός των αντικειμένων στις μεσαιωνικές πρακτικές, να πρστατευθεί η αισθητική από την κυριαριάρχηση της βιομηχανίας. Στη συνέχεια, συνδέθηκε με σοσσιαλιστικές και κομμουνιστικές οργανώσεις. Συμμετείχε στις εργατικές εξεγέρσεις, τους αγώνες της δεκαετίας του 1880 στην Αγγλία. Διαφώνησε και συγκρούστηκε με τους αυτούς που αναδείχθηκαν σε ηγέτες του Κομμμουνιστικού Κινήματος (π.χ. Φρίντριχ Ένγκελς) και διαγράφηκε από αυτές. Έγραψε τότε την ουτοπία Νέα από το πουθενά (βλ. λήμμα). Στη συνέχεια, ασχολήθηκε με τις εκδόσεις. Ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο Kelmscott Press όπου τύπωνε βιβλία με αρχές του Arts and Crafts, με προσωπική φροντίδα σε όλα τα στάδια της παραγωγής. Συνέδραμε μάλιστα στον εκδοτικό οίκο εκδίδοντας αρκετά έργα του, μεταφράσεις αλλά και πρωτότυπα παραμύθια στο ύφος των μεσαιωνικών και ισλανδικών σάγκα.

Πηγές

Στα ελληνικά, κυκλοφορεί το βιβλίο του Μόρρις Νέα από το Πουθενά (Ελεύθερος Τύπος). Επίσης, έχουν βγει οι τρεις τόμοι από το παραμύθι του Το Πηγάδι στο Τέλος του Κόσμου, ο τέταρτος κυκλοφορεί το 2011 (Μαγικό Κουτί). Βλ. εδώ τα βιβλία του στα ελληνικά. Πληροφορίες για τον Μόρρις υπάρχουν στην wikipedia, ενώ αν ενδιαφέρεσαι πιο λεπτομερώς, υπάρχει η κοινότητα Μόρρις, μη κερδοσκοπική εταιρία. Βιβλία του μπορείς να κατεβάσεις δωρεάν και νόμιμα (καθώς είναι απελευθερωμένα από πνευματικά δικαιώματα) στο www.Gutenberg.org , ένα site-θησαυρό δωρεάν κλασσικών βιβλίων σε κάθε χρήσιμη μορφή (txt, e-pub κτλ.). Είκοσι πέντε έργα του Μόρρις, προσβάσιμα εδώ. Για το «Arts and Crafts» μπορείς να ενημερωθείς εδώ, για την Προραφαηλιτική Αδελφότητα εδώ, για τον εκδοτικό οίκο Kelmscott Press, εδώ.

Ο Ουίλλιαμ Μπλέηκ (1757-1827) υπήρξε ρομαντικός ποιητής και αποκρυφιστής. Το ποιητικό έργο του χαίρει ευρείας αποδοχής και είναι διαχρονικό πεδίο φιλολογικής μελέτης, παρά τον διάχυτο μυστικιστικό και αποκρυφιστικό του χαρακτήρα.

Πηγές

Για τον Ουίλλιαμ Μπλέηκ, μπορείς να ενημερωθείς εδώ, έργα του μπορείς να κατεβάσεις εδώ.

Οι μυστικές εταιρείες είναι θεσμοί που λειτουργούν εν κρυπτώ και έχουν παίξει ρόλο στην ιστορία της Δύσης από την αρχαιότητα ώς σήμερα. Πρόκειται για κρυφές σχολές που διδάσκουν απόκρυφες γνώσεις στα ενήλικα μέλη τους (σαν διά βίου κολέγια). Σε απλούστερη μορφή, πρόκειται για περιοδικές κλειστές ομάδες πολιτικής συζήτησης ανθρώπων της ελίτ , πριν τις οποίες οι δυνάμει συμμετέχοντες υποχρεώνονται να λάβουν μέρος ή να παρακολουθήσουν τελετουργικά. Σε πιο πολύπλοκη μορφή, πρόκειται για εταιρείες με καταστατικό και μέλη, τα οποία συμμετέχουν ενεργά και σε παραθρησκευτικές τελετές. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, εξασφαλίζουν  σε όσους θέλουν να προσεταιριστούν από σεβασμό έως την υποταγή τους στους στόχους και τον τρόπο λειτουργίας τους. Στόχοι που είναι κοσμικοί και όχι μεταφυσικοί (βλ. π.χ. τη Φιλική Εταιρεία που στόχευε στην επανάσταση του ελληνικού έθνους). Σε βαθμό ώστε η άνοδος στην ιεραρχία σε μια μυστική εταιρεία ενός μέλους (από έναν βαθμό στον άλλον) να παραλληλίζεται με την κοινωνική του ανέλιξη.

Οι μυστικές εταιρείες της σύγχρονης εποχής έχουν ως γνωστό σημείο εκκίνησης τις αιρέσεις, τους αντιδρώντες στον Χριστιανισμό, που αποτελούσαν το ρεύμα του Γνωστικισμού: απ’ αυτούς προέκυψαν οι Καθαροί, αίρεση που διαδόθηκε στην περιοχή Λανγκουεντόκ της Γαλλίας και σε άλλα μέρη της Ευρώπης από τον 11ο ώς τον 13ο αιώνα. Διαμαρτύρονταν για τη διαφθορά του Καθολικού Κλήρου, είχαν εσχατολογικές αντιλήψεις και αρνούνταν την κατά γράμμα πίστη στην Αγία Γραφή. Το 1209, 20.000 συνολικά άνθρωποι σφαγιάσθηκαν στην πόλη Μπεζιέ και τα περίχωρά της από σταυροφορικό στρατό, είτε Καθαροί είτε καθολικοί. Ο μοναχός που διοικούσε τον στρατό, όταν ρωτήθηκε πώς θα τους ξεχωρίσουν, έδωσε διαταγή να τους σκοτώσουν όλους, ο Θεός θα διέκρινε τους δικούς του.

Σχέση με τους Καθαρούς συχνά υποστηρίζεται πως είχαν οι Ναΐτες Ιππότες, τάγμα που ιδρύθηκε το 1129 από την Καθολοκή Εκκλησία με στόχο την προστασία των προσκυνητών των Αγίων Τόπων. Σύντομα, οι Ναΐτες γίνανε ισχυροί στην Ευρώπη. Απέκτησαν ακίνητη περιουσία, πλούτο, στρατιωτική και πολιτική δύναμη σε όλη την ήπειρο. Δάνειζαν χρήματα στους ευρωπαίους ηγεμόνες και κατάφεραν να τους θέσουν υπό την επιρροή τους ένεκα των υπέρογκων χρεών τους. Όταν χάθηκαν πια οι Άγιοι Τόποι για τη Δύση, ο βασιλιάς Φίλιππος ο Τέταρτος της Γαλλίας, βαθύτατα χρεωμένος στους Ναΐτες και επιθυμώντας διακαώς να τους καθαιρέσει, εκμεταλλεύτηκε πως οι Ναΐτες δεν έπειθαν πλέον για το σκοπό της ύπαρξής τους. Πίεσε τον Πάπα Κλεμέντιο τον Πέμπτο, και το 1307 οι Ναΐτες συνελήφθησαν ως αιρετικοί και η περιουσία τους κατασχέθηκε. Οι Ναΐτες αποδείχθηκε πως αποτελούσαν μυστική εταιρεία, με αιρετικές αντιλήψεις και παράξενα τελετουργικά μύησης. Έκτοτε, οι Μυστικές Εταιρείες συνδέθηκαν με την αίρεση, τον αποκρυφισμό, και πολιτικό στόχο την ανατροπή της τάξης πραγμάτων (κατ’ αρχήν Εκκλησίας και Βασιλείας).

Σύγχρονοι μυστικοί θεσμοί είναι η καθιερωμένη ετήσια συνάντηση της αμερικανικής ελίτ για δύο βδομάδες κάθε Ιούλιο σε δασική περιοχή της Καλιφόρνια με όνομα «Βοημικό Δάσος». Έχει αποκαλυφθεί ότι έναρξη των εργασιών (περιλαμβάνουν αναψυχή και πολιτικές συζητήσεις) είναι μια τελετή με τίτλο «The Cremation of Care», αποκρυφιστικού χαρακτήρα, δηλαδή με αναφορές σε προγενέστερη αποκρυφιστική/ παγανιστική λατρεία. Επίσης, πολλά στοιχεία έχουν διαρρεύσει για τη μυστική εταιρεία «Skull and Bones» (Κρανίο και Οστά). Εδρεύει στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ, στρατολογεί τα μελλοντικά μέλη της ελίτ. Ο Τζωρτζ Μπους έχει αποδεχθεί δημόσια πως υπήρξε μέλος της.

Συνήθως, όσοι ανακαλύπτουν την ύπαρξη μυστικών θεσμών, διαμορφώνουν και εκφέρουν δογματικά και χωρίς αποδείξεις την άποψη πως ο κόσμος διοικείται από έναν συνεκτικό ιστό μυστικών εταιρειών (βλ. λήμμα «Νέα Παγκόσμια Τάξη»). Είναι κατά τη γνώμη μου πιο λογικό, πιο πιθανό και πιο απαιτητικό διανοητικά να θεωρήσει κανείς πως, μυστικοί θεσμοί (ανεξάρτητοι ή με ασθενείς δεσμούς μεταξύ τους, συμμαχικοί ή αντίπαλοι, με αντιθετικούς ή παρόμοιους στόχους, κ.ο.κ.) αλληλεπιδρούν με τους φανερούς θεσμούς, με αποτέλεσμα να δημιουργείται η χαοτική εικόνα που έχουμε για τον κόσμο γύρω μας.

Πηγές

Υπάρχει ένας πολιτικός ηγέτης του 20ού αιώνα που μίλησε ανοιχτά για τις μυστικές εταιρείες: ο John F. Kennedy. Στις 27 Απριλίου του 1961, στο ξενοδοχείο Ουώλντορφ Αστόρια της Νέας Υόρκης, ο Κέννεντυ έδωσε ομιλία ενώπιον μελών της Αμερικανικής Ένωσης Εκδοτών Εφημερίδων. Το θέμα της ομιλίας ήταν ο κίνδυνος για την αμερικανική δημοκρατία που συνιστούν οι μυστικές εταιρείες.  Μπορείς να ακούσεις την ομιλία του Κένεντυ σε αναπαραγωγή από τον διαδικτυακό τόπο του Μουσείου και της Προεδρικής Βιβλιοθήκης του J.F.K. (βρίσκεται στο «Columbia Point» της Βοστόνης). Αν σε ενδιαφέρει, πάτησε εδώ. Η αναφορά σε μια «μονολιθική συνωμοσία» (sic) ξεκινά στο χρονικό σημείο 9:40΄.

Για τους «Καθαρούς» μπορείς να ενημερωθείς εδώ και για τους Ναΐτες Ιππότες εδώ. Επίσης, μπορείς να διαβάσεις για την ετήσια – μέχρι πρόσφατα – μυστική συνάντηση της αμερικανικής ελίτ στο «Βοημικό Δάσος». Αποσπάσματα από την «τελετή έναρξης» που γίνεται εκεί πέρα κάθε χρόνο τράβηξε παράνομα ο δημοσιογράφος Άλεξ Τζόουνς το 2000, μπορείς να τα δεις εδώ. Η τελετή δημοσιοποιήθηκε έκτοτε σε βαθμό να γίνει λήμμα της wikipedia. Μπορείς να δεις και εδώ την αμερικανική δημοκρατία σε λειτουργία: στο παρακάτω βίντεο, ο Μπιλ Κλίντον δέχεται ερώτηση από νεαρό σχετικά το «Βοημικό Δάσος», οι πράκτορές του απομακρύνουν τον νεαρό βίαια και διακριτικά από την αίθουσα.

Για την μυστική εταιρεία «Κρανίο και Οστά» του πανεπιστημίου του Γέηλ, στην οποία ήταν μέλος ο Τζωρτζ Μπους, πάτησε στο Skull and bones. Όσο για την απόδειξη ότι ο Τζωρτζ Μπους υπήρξε μέλος της: το 2004, κατά την προεκλογική περίοδο, κυκλοφόρησε ευρέως πως μέλος της εταιρείας ήταν και ο Μπους και ο αντίπαλός του υποψήφιος Τζων Κέρρυ. Ο Μπους ρωτήθηκε για το θέμα από δημοσιογράφο σε τηλεοπτική εκπομπή. Απάντησε: «Είναι πράγματι τόσο μυστική [αυτή η εταιρεία] που δεν πρέπει να το συζητήσω». Ιδού το σχετικό βίντεο που το αποδεικνύει.

Για τη σχέση των μυστικών εταιρειών με την πολιτική, μπορείς να διαβάσεις εδώ το ενημερωτικό για το θέμα βιβλίο με τίτλο Αποκρυφιστική Θεοκρατία (Occult Theocrasy, 1933) της αμερικανίδας Έντιθ Σταρ Μίλλερ (το υπέγραψε ως «Λέιντυ Κουίνσμπορο», διότι είχε παντρευτεί τον Λόρδο Κουίνσμπορο, 1887-1933). Περιγράφονται αναλυτικά σαν λήμματα με χρονολογική σειρά οι μυστικές εταιρείες που έχουν ιδρυθεί από την αρχαιότητα έως το 1930 (περιλαμβάνεται έως και η «Φιλική Εταιρεία»). Για τη συγγραφέα μπορείς να διαβάσεις εδώ. Το βιβλίο μπορείς να το κατεβάσεις εδώ ή να το αγοράσεις εδώ.

Γενικά, για το θέμα αυτό έγραφαν έως και τον Μεσοπόλεμο συγγραφείς που ασπάζονταν φανατικά τον Χριστιανισμό και έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου για μια «συνωμοσία κατά του Χριστιανισμού» (sic) που συνήθως απέδιδαν σε Σιωνιστές (sic). Η θέαση της ιστορίας υπό αυτό το ιδεολογικά φορτισμένο σκεπτικό κατακρίθηκε έντονα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο. Π.χ., βλ. και το έργο της συγγραφέος της εποχής του μεσοπολέμου ονόματι Nesta Webster (γίνεται υπερσύνδεση σε ένα βιβλίο της στις πηγές του λήμματος «Αριστερά»). Επομένως, αν θες να ανατρέξεις στα βιβλία τους, έχε στο νου σου πως πρέπει να μπορέσεις να αντλήσεις τις πληροφορίες, τα στοιχεία και τα γεγονότα χωρίς να επηρεαστείς από την άποψη των συγγραφέων τους.

Η σχέση μυαλού και σώματος, σωματικής και ψυχικής υγείας είναι το αντικείμενο το καινοτόμου επιστημονικού κινήματος (γερμανική) «Νέα Ιατρική». Ιδρυτής του είναι ο ιατρός Ράικ Γκέερντ Χάμερ. Ανακάλυψε τον συσχετισμό ανάμεσα στον καρκίνο και τις εγκεφαλικές λειτουργίες, όταν ασθένησε ο ίδιος το 1979, και συσχέτισε την ασθένειά του με ένα προσωπικό σοκ που πέρασε (βίαιος και ξαφνικός θάνατος του υιού του). Αφότου θεραπεύτηκε, ερεύνησε κλινικά αντίστοιχες περιπτώσεις και απέδειξε με αξονικές τομογραφίες πώς οι στενοχώριες προκαλούν εγκεφαλικές διαταραχές που οδηγούν σε ασθένειες. Γεννήθηκε το κίνημα «Νέα Ιατρική» και ο Χάμερ άρχισε να μπαινοβγαίνει στη φυλακή, με κατηγορία για «παρότρυνση άσκησης ιατρικής αντίθετης από την ιατρική της σχολής». Γενικά, η νέα ιατρική πρεσβεύει πως αχρείαστα είναι τα χημικά φάρμακα, ο ασθενής θεραπεύεται με ξεκούραση, αγάπη και κυρίως από το μυαλό του, εφόσον δηλαδή ερμηνεύσει το σοκ που πέρασε, το οποίο προκάλεσε την ανισορροπία στην ψυχή, το μυαλό και το σώμα του. Η εκδήλωση του πόνου από πλευράς του ασθενή είναι δείγμα εκτόνωσης της ψυχοσωματικής ανισορροπίας και μέρος της φυσιολογικής διαδικασίας ίασης, όχι κακό σημάδι.

Πηγές

Στο ακόλουθο site, μπορείς να βρεις στοιχεία για το κίνημα γερμανική Νέα Ιατρική. Ενώ, υπάρχει και αυτό το σχετικό άρθρο στα ελληνικά, της ιατρού Αριάδνης Γερούκη.

Ουτοπικό μυθιστόρημα του Ουίλλιαμ Μόρρις που εκδόθηκε το 1890. Η υπόθεση έχει ως εξής. Ο αφηγητής ζει στο Λονδίνο την εποχή που γράφεται το βιβλίο. Ένα βράδυ, επιστρέφει στο σπίτι του, απογοητευμένος από την Κομμουνιστική Ένωση. Όταν ξυπνάει, έχουν περάσει εκατό χρόνια. Έκθαμβος, ξεναγείται στον κόσμο του μέλλοντος, το Λονδίνο, όπως έχει αλλάξει χάρη σε μία αιματηρή επανάσταση που έγινε πολλά χρόνια πριν. Μοιάζει πλέον με οικολογική πόλη. Είναι αραιοκατοικημένο, λιβάδια και χωράφια εναλλάσονται με διάσπαρτες αγροικίες, σε κάποια μέρη υπάρχουν μόνο εμπορικοί δρόμοι με πανδοχεία και μαγαζιά τα οποία διαθέτουν τα αγαθά ελεύθερα. Τα χρήματα έχουν καταργηθεί. Οι άνθρωποι κάνουν όποια δουλειά επιθυμούν, ανάλογα με την κλίση τους. Συνήθως, δουλεύουν part time σε διάφορες δουλειές: τεχνίτες, αγρότες, συγγραφείς, κ.ά.  Άλλωστε, εργάζονται μόνο για τη χαρά της δημιουργίας, έχοντας λύσει τα προβλήματα που άπτονται της οικονομίας. Είναι χαρούμενοι και υγιείς, ζούνε σε επαφή με τη φύση και χωρίς άγχος, δείχνουν νεώτεροι από την πραγματική τους ηλικία, είναι φιλόξενοι και ευγενικοί με τους άλλους. Πολιτικό σύστημα είναι η άμεση δημοκρατία σε επίπεδο κοινότητας.

Πηγές

Για το βιβλίο μπορείς να ενημερωθείς εδώ. Μπορείς να το διαβάσεις ή να το κατεβάσεις εδώ και να το αγοράσεις εδώ.

Η  «Νέα Παγκόσμια Τάξη», εκτός από σύγχρονος πολιτικός όρος, αναφέρεται και στη συνωμοσιολογική θεωρία περί της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης από μυστικές εταιρείες, τα μέλη των οποίων χαρακτηρίζονται αφαιρετικά με το γενικό όνομα «Ιlluminati». Κατά τη θεωρία, οι μυστικές εταιρείες κάτω από τον γενικό χαρακτηριστικό «Ιlluminati» ελέγχουν τις κυβερνήσεις των διαφόρων κρατών. Συνεργάζονται κρυφά με στόχο την παγκόσμια κυριαρχία. Αξιοποιούν και εφαρμόζουν τεχνολογίες ώστε να ελέγξουν την ανθρώπινη συμπεριφορά, να εφαρμόσουν μια ηλεκτρονικά ελεγχόμενη απολυταρχία σε παγκόσμια κλίμακα. Το τελικό στάδιο του σχεδίου της «Νέας Παγκόσμιας Τάξης» είναι η ανάδυση ενός παγκόσμιου κράτους χωρίς σύνορα, υπό παγκόσμια διακυβέρνηση, παγκόσμιο στρατό και παγκόσμιο νόμισμα. Στο κράτος αυτό, ο κάθε πολίτης-υπήκοος θα είναι υποχρεωμένος να φορά ένα microchip στο οποίο θα αναφέρεται η πίστωσή του, πόσο χρήμα διαθέτει, αλλά και προσωπικά δεδομένα προσβάσιμα ανά πάσα στιγμή από την εξουσία.

Πηγές

Μπορείς να διαβάσεις σχετικά με τη Νέα Παγκόσμια Τάξη εδώ. Μπορείς να παρακολουθήσεις και το εξής ενημερωτικό ντοκιμαντέρ.

Πρόκειται για τη θεωρία περί της φυσικής φιλοσοφίας του Ισαάκ Νεύτωνα που δημοσίευσε το 1687. Σύμφωνα με αυτήν, δύο οποιαδήποτε άτομα στο σύμπαν έλκονται με μία δύναμη ανάλογη της μάζας και των δύο και αντιστρόφως ανάλογη της απόστασης μεταξύ τους.

Πηγές

Μπορείς να ενημερωθείς εδώ.

Αν θες να μελετήσεις τους Ρούνους, σου προτείνω να πάρεις ένα ρουνικό αλφάβητο (μπορείς να βρεις διάφορα αρκεί να γράψεις runes στις εικόνες του google) και να εξετάσεις κάθε ρούνο ξεχωριστά: μέσα από το όνομά του και τι σημαίνει, μπορείς να ψάξεις βαθύτερα το συμβολισμό του, να δεις ποια ιδέα και ποιο συναίσθημα (που νιώθει όποιος την πραγματώνει) αφορά αυτή η ιδέα. Στη συνέχεια, μπορείς να αρχίσεις να γράφεις δειλά δειλά φράσεις μ’ αυτούς. Συμβουλή: βάζε τα σύμβολα το ένα δίπλα στο άλλο, το μυαλό σου θα γεμίζει τα κενά και θα βγαίνουν ιστορίες και διδάγματα. Η ιδέα (που δεν αναπτύχθηκε εδώ, επειδή δεν υπήρχε χρόνος/ χώρος/ λόγος), είναι πως οι ρούνοι, ως πρωταρχικό αλφάβητο (βλ. Ανακαλυψη), αντιπροσωπεύουν τις πρωταρχικές ή τις βασικές ηλεκτρομαγνητικές εκπομπές, το αλφαβητάρι της Φύσης, κι ότι, μαθαίνοντάς τους, μαθαίνεις να «διαβάζεις» τον κόσμο. Με τον ίδιο τρόπο που η εκμάθηση κουγκ φου ή ξιφομαχίας στην αρχαία Κίνα συνιστά μια «μαγική γνώση» που ξεκλειδώνει το σύμπαν (άλλωστε αφορά την σκιαγράφηση ή το γράψιμο, με το σώμα στη μία περίπτωση, με το σπαθί στην άλλην, ιδεογραμμάτων δηλαδή ρούνων), χαρίζει σημαντικές σωματικές δεξιότητες. Ωστόσο, χρειάζεται μάλλον πολύς κόπος (χρόνια εξάσκησης και μελέτης) για να τις αποκτήσει κανείς.

Πηγές

Για τους ρούνους μπορείς να ενημερωθείς εδώ.

Ο Νίκολα Τέσλα (1856-1943), Σέρβος στην καταγωγή, Αμερικανός στην υπηκοότητα, ήταν φυσικός επιστήμονας και εφευρέτης στο αντικείμενο μηχανολογία και ηλεκτρολογία. Σπούδασε στο Πολυτεχνείο του Γκρατς. Ασχολήθηκε με τον ηλεκτρισμό και τον ηλεκτρομαγνητισμό. Μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Εργάσθηκε για κάποιο διάστημα στην ηλεκτρική εταιρεία του Τόμας Έντισον. Στη συνέχεια, συγκρούστηκε με τον Έντισον γιατί διαφωνούσαν για το αν ήταν καλύτερο το εναλασσόμενο ή το συνεχές ρεύμα, σε μια διαμάχη που έμεινε γνωστή ως ο «Πόλεμος των Ρευμάτων». Τελικά, ο Τέσλα επικράτησε. Σχεδίασε και κατασκεύασε το πρώτο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο στους καταρράκτες του Νιαγάρα, από το οποίο ηλεκτροδοτήθηκε η Νέα Υόρκη. Στο απώγειο της φήμης του, ο Νίκολα Τέσλα το 1899 απομονώθηκε στο Κολοράντο Σπρινγκς, με σκοπό να κάνει εκ νέου πειράματα στον ηλεκτρομαγνητισμό και τα ραδιοκύματα. Ένα χρόνο αργότερα, επέστρεψε στη Νέα Υόρκη. Ξεκίνησε με πρτοβουλία του η κατασκευή του πύργου Ουάρντενκλυφφ (Wardenclyffe), με τον οποίο στόχευε να λύσει το ενεργειακό πρόβλημα της ανθρωπότητας. Το γιγάντιο πείραμα του Ουάρντενκλυφφ ουδέποτε ολοκληρώθηκε διότι ο επενδυτής Τζ.Π. Μόργκαν σταμάτησε τη χρηματοδότησή του. Έκτοτε, οι επιχειρηματίες της Ουώλ Στρητ ουδέποτε ξαναεπένδυσαν στον Τέσλα και τις ιδέες του. Ο Τέσλα αρνήθηκε το βραβείο Νόμπελ (είχε διαρρεύσει πως είχε προταθεί να το πάρει μαζί με τον Έντισον). Από εκεί κι έπειτα και ώς να πεθάνει, η συνεισφορά του ήταν θεωρητική και σε επίπεδο πατεντών. Παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, διέδωσε πως είχε κατασκευάσει ένα υπερόπλο με το οποίο θα μπορούσε να βάλει τέρμα σε όλους τους πολέμους, χωρίς να καταγραφεί επίσημη αντίδραση από πλευράς ουδεμίας κυβέρνησης. Πέθανε το 1943.

Πηγές

Για τον «Πόλεμο των Ρευμάτων» μπορείς να διαβάσεις  εδώ, για τον Νίκολα Τέσλα ενημερώνεσαι εδώ. Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. και στις πηγές του λήμματος «Οι Εφευρέσεις του Τέσλα».

Ο όρος αναφέρεται κατ’ αρχήν στο ομώνυμο βιβλίο του Γερμανού ψυχιάτρου Άλμπερτ Μολλ (βλ. λήμμα), κατά δεύτερο λόγο στο φαινόμενο υπνωτισμός. Για να κατανοηθεί το φαινόμενο, πρώτα ας εξηγηθεί, βάσει του βιβλίου του Μολλ, τι είναι ύπνωση.

Ύπνωση είναι μία κατάσταση συνείδησης διαφορετική (ενδιάμεση) του ύπνου και του ξύπνιου. Όταν κάποιος είναι σε ύπνωση, έχει οξυμένες διανοητικές λειτουργίες σε σχέση με όταν είναι ξύπνιος. Μπορεί να απομνημονεύσει πληροφορίες ή εικόνες. Το μυαλό του ελέγχει απόλυτα τις σωματικές λειτουργίες. Το μυαλό του ελέγχει απόλυτα την αντίληψη, σε βαθμό έως και να κατασκευάζει (επινοεί) την πραγματικότητα. Επίσης, όταν κάποιος είναι σε ύπνωση, είναι υποδεχτικός στις προσταγές του υπνωτιστή: σε βαθμό να υπακούει σε αρκετές από αυτές χωρίς να συμβουλεύεται τη λογική του. Η κατάσταση ύπνωσης έχει κοινό χαρακτηριστικό και με τον ύπνο, υπό την έννοια ότι διατηρεί κανείς απ’ αυτήν μία ονειρική ανάμνηση. Σε ύπνωση μπορεί να πέσει κάποιος αν φορτιστεί έντονα συναισθηματικά (θετικά ή αρνητικά), αν αφομοιωθεί έντονα κάνοντας ή παρακολουθώντας κάτι. Υπνωτισμός είναι η διαδικασία, μέσα από διάφορες τεχνικές που κάποιος (ο υπνωτιστής) φέρνει κάποιον άλλον (τον υπνωτιζόμενο) σε κατάσταση ύπνωσης, ενώ υπάρχει και το φαινόμενο της αυτοΰπνωσης.

Το βιβλίο του Άλμπερτ Μολλ θεωρείται εδώ σημαντικό και έργο αναφοράς για το θέμα, διότι αποτελεί την τελευταία επιστημονική καταγραφή και μελέτη του φαινομένου της ύπνωσης από μία περίοδο όπου γινόταν συστηματική έρευνα γι’ αυτό. Ο Μολλ συνοψίζει τα αποτελέσματα των κλινικών πειραμάτων και ερευνών άλλων ερευνητών, εξηγεί αναλυτικά την ύπνωση, αναζητεί τις ηθικές της διαστάσεις, τις κοινωνικές της προεκτάσεις, τις νομικές της επιπτώσεις. Το βιβλίο του είναι επίκαιρο και χρήσιμο: ήδη από τη δεκαετία του 1950, διανοούμενοι (όπως ο Άλντους Χάξλεϋ) άφηναν υπόνοιες για τη χρήση επικοινωνιακών τεχνικών από την ελίτ των σύγχρονων δημοκρατιών με αρχές εμπνευσμένες από τη γνώση του υπνωτισμού. Με υπόβαθρο τον Μολλ, μπορεί κανείς να διαπιστώσει πως, πράγματι, η τηλεόραση συνιστά ένα μέσον ύπνωσης, πως η διαφήμηση η σχεδιασμένη με βάση τη φροϋδική θεωρία στοχεύει στο υποσυνείδητο αξιοποιώντας υπνωτιστικές τεχνικές, κ.ά.

Πηγές

Το βιβλίο του ψυχίατρου Άλμπερτ Μολλ για την ύπνωση (με τίτλο Hypnotism) σε έκδοση του 1897 (Λονδίνο, εκδόσεις Ουώλτερ Σκοττ) μπορείς να το διαβάσεις δωρεάν από τον υπολογιστή σου στο ακόλουθο link. Αν προτιμάς να το κατεβάσεις, είτε για να το τυπώσεις είτε για να το διαβάσεις σε ηλεκτρονική συσκευή, το δίνουν δωρεάν σε μορφή pdf, e-pub ή απλό κείμενο (txt), στο ακόλουθο link στο αριστερό μέρος της σελίδας.

Ο Άλντους Χάξλεϋ αναφέρεται στις τεχνικές διαφήμησης και ελέγχου των μαζών στο βιβλίο του Επιστροφή στον Θαυμαστό Νέο Κόσμο. Στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελεύθερος Τύπος. Μπορείς να ενημερωθείς γι’ αυτό εδώ, να το αγοράσεις εδώ.

Όσο για τη χρήση της φροϋδικής θεωρίας στη διαφημηση, βλ. το ντοκυμαντέρ του Βρετανού σκηνοθέτη Άνταμ Κέρτις με τίτλο Ο Αιώνας του Εαυτού (The century of the self). Περιγράφεται πώς, ο ανιψιός του Σίγκμουντ Φρόιντ Έντουαρντ Μπερνέϋ εφάρμοσε εμπορικά τις ψυχολογικές θεωρίες του θείου του με τρόπο ανήθικο στην Αμερική του μεσοπολέμου, σε διαφημιστικές και πολιτικές καμπάνιες. Μπορείς να το δεις δωρεάν εδώ.

Διάφορες πηγές υποστηρίζουν ότι υπάρχουν εκτενείς και μυστικές υπόγειες βάσεις, ότι κατασκευάζονται δε ιδιωτικές στις ΗΠΑ, δημόσιες στη Μόσχα, η κατασκευή τους κορυφώνεται ώς το 2012. Στο site projectcamelot, δημοσιεύεται γράμμα που αποδίδεται σε Νορβηγό πολιτικό, στο οποίο ισχυρίζεται την ύπαρξη και κατασκευή υπόγειων βάσεων στη Νορβηγία και τον υπόλοιπο πλανήτη, εν όψει καταστροφής προβλεπόμενης το 2012. Υπόγεια κατασκευή είναι και η Παγκόσμια Δεξαμενή Σπόρων που κατασκευάστηκε σε απομακρυσμένη νήσο της Νορβηγίας. Πληροφορίες σχετικές με υπόγειες βάσεις υπάρχουν διάσπαρτες στο Ίντερνετ, συχνά από αμφιλεγόμενες πηγές. Εδώ θα σου παραθέσω πληροφορίες που προέρχονται από αξιόπιστο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ καλωδιακού αμερικανικού καναλιού («Conspiracy Theory», με πρωταγωνιστή τον Τζέσε Βεντούρα, πρώην παλαιστή-πρώην κυβερνήτη της Μινεσότα, επεισόδιο με τίτλο «Αποκάλυψη 2012» που παίχθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2010 από το καλωδιακό TruΤV). Το ντοκιμαντέρ έχει τη μορφή της κινηματογραφημένης έρευνας, με δημοσιοποιημένες τις πηγές της, δίνοντας στον θεατή τη δυνατότητα να ελέγξει τις πληροφορίες που προβάλλονται.

Ο Βεντούρα, συν τοις άλλοις,  παίρνει συνέντευξη από εκπροσώπους ιδιωτικών κατασκευαστικών εταιριών που χτίζουν καταφύγια για το 2012. Προβάλλονται πλάνα από ιδιωτικό υπόγειο καταφύγιο στην πολιτεία Κάνσας, πρώην υπόγεια στρατιωτική βάση. Ιδιοκτήτης του ο Λάρρυ Χωλ, επιχειρηματίας που αγοράζει εγκαταλελειμμένες υπόγειες βάσεις εκτόξευσης πυρηνικών πυραύλων (ερείπια από την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου) και τις μετατρέπει σε πολυτελή υπόγεια καταφύγια, ώς ένα βαθμό υδατοστεγή και πυρασφαλή (στις αρχές του 2010 που παίχτηκε το ντοκιμαντέρ, επρόκειτο για το έκτο τέτοιο έργο που ολοκλήρωνε). Σύμφωνα με τη μαρτυρία (στην κάμερα) του Μπράιαν Κάμντεν, αρχιτέκτονα και αρχιμηχανικού του υπόγειου έργου στο Κάνσας, η κυβέρνηση των ΗΠΑ επίσης χτίζει τη δεκαετία 2000-2010 διαρκώς υπόγειες πολίτειες από τη μία άκρη της ηπείρου ώς την άλλην. Το στηρίζει στο γεγονός πως, κατά τη διάρκεια των έργων που έχει αναλάβει, αντιμετωπίζει έλλειψη στην αγορά φίλτρων εξαερισμού και εκρηκτικών, εξαιτίας του γεγονότος πως η κυβέρνηση των ΗΠΑ εξαντλεί την προσφορά αυτών των ειδών.

Επίσης, στο επεισόδιο γίνεται αναφορά και στο (χτισμένο το 1995) αεροδρόμιο του Ντένβερ (Κολοράντο), για το οποίο διάφοροι συνωμοσιολόγοι ισχυρίζονται πως πρόκειται στην πραγματικότητα για το προκάλυμμα ενός τιτάνιου έργου, μιας υπόγειας πολιτείας, στηριζόμενοι σε στοιχεία όπως το υπέρογκο κόστος του, μαρτυρίες εργαζόμενων στα έργα κατασκευής, μαρτυρίες πρώην μηχανικών που εργάζονταν για την κυβέρνηση των ΗΠΑ, η αποκαλυψιακή και ίσως νοσηρή τοιχογραφία του καλλιτέχνη Λέο Τανγκούμα στο χώρο ανάκτησης των αποσκευών, κ.ά.

Πηγές

Για το γράμμα που αποδίδεται σε Νορβηγό πολιτικό που αποκαλύπτει την καταστροφή του 2012 μπορείς να ενημερωθείς εδώ. Ενώ για την Παγκόσμια Δεξαμενή Σπόρων, μπορείς να ενημερωθείς εδώ. Το επεισόδιο της εκπομπής του Τζέσε Βεντούρα μπορείς να το δεις εδώ. Για το αεροδρόμιο του Ντένβερ, ιδού το σχετικό λήμμα της wikipedia. Γενικά για τις υπόγειες βάσεις, υπάρχει και η μαρτυρία του πρώην πολιτικού μηχανικού της κυβέρνησης των ΗΠΑ ονόματι Φίλιπ Σνάιντερ (πέθανε το 1996, πιστεύεται πως δολοφονήθηκε, εδώ η ιστορία του, εδώ μια ομιλία του). Αν θες να εξακριβώσεις την πληροφορία για τις ιδιωτικές υπόγειες βάσεις, μια από τις εταιρείες που τις κατασκευάζουν, η συγκεκριμένη σε όλο το πλάτος και το μήκος της Αμερικής, για μακροπρόθεσμη επιβίωση από μελλοντικές καταστροφές (sic), λέγεται «Terravivos». Ιδού ο διαδικτυακός της τόπος. Ενώ, εδώ μπορείς να δεις σχετικό αφιέρωμα από το κανάλι Fox. Η πληροφορία πως χτίζονται υπόγειες βάσεις στη Μόσχα τάχιστα, για να είναι έτοιμες πριν το 2012 παίχτηκε στις ειδήσεις το Νοέμβριο του 2010, μπορείς να δεις σχετικό κλιπ εδώ.

Ως «Φαινόμενο 2012» εννοείται εδώ ένα κράμα εσχατολογικών αντιλήψεων και καταστροφολογικών σεναρίων που αφορούν – κατά κύριο λόγο – την ημερομηνία 21/12/2012, αλλά και άλλες ημερομηνίες του αυτού έτους. Οι δοξασίες στηρίζονται αφενός σε μυθολογικές πηγές (πλάκες Σουμέριων, τερματισμός ημερολογίου των Μάγιας εκείνη την ημερομηνία, κ.ά) , αφετέρου σε επιστημονικές και αστρονομικές πληροφορίες και μετρήσεις δύσκολα εξακριβώσιμες, για τις οποίες οι επίσημοι φορείς είτε σιωπούν είτε σπανίως διαψεύδουν. Τα καταστροφολογικά σενάρια που προβλέπονται και ενίοτε γίνονται πιστευτά αφορούν κατακλυσμιαία συμβάντα, όπως αντιστροφή των πόλων της γης, μετατόπιση του άξονα της περιστροφής της, παγκόσμιους σεισμούς, τσουνάμι, εκρήξεις ηφαιστείων. Συμβάντα προκληθέντα (αναλόγως με τη θεωρία) από διάφορες αιτίες όπως: σύγκρουση Γης με άλλον πλανήτη (Νιμπίρου, έτσι ονομάζουν τον δωδέκατο πλανήτη, ενώ το 2005 η επιστημονική κοινότητα τον βάπτισε Έριδα), υπεριώδης ακτινοβολία (ακτίνων Γάμμα), ηλιακές εκρήξεις, γεωμαγνητικές καταιγίδες, πλησίασμα της Γης και του πλανητικού συστήματος στον ήλιο του Γαλαξία, στη Μαύρη Τρύπα του Γαλαξία, κ.ά. Άλλα προβλεπόμενα συμβάντα εκτός (ή συμπληρωματικά αναλόγως με την πηγή) της καταστροφής/ των καταστροφών: επίσκεψη εξωγήινων (είτε με φιλική διάθεση είτε με στόχο την εξολόθρευση του πληθυσμού της Γης), Δευτέρα Παρουσία (εμφάνιση του Ιησού ή και άλλων Μεσσιών), παράλυση των υποδομών (δικτύων ύδρευσης, αποχέτευσης, ηλεκτρισμού, Ίντερνετ, τηλεόρασης, ραδιοφώνου, τηλεφώνου, κινητού τηλεφώνου, δορυφορικών επικοινωνιών) και αχρήστευση όλων ανεξαιρέτων των συσκευών (ηλεκτρικών, ηλεκτρονικών, μηχανολογικών) λόγω γεωμαγνητικών καταιγίδων, θανατηφόρες επιδημίες γρήγορα εξαπλώσιμες σε όλον τον πλανήτη. Τέλος, υπάρχει και η αισιόδοξη άποψη της συνειδησιακής αλλαγής (πως οι άνθρωποι, ή έστω, ορισμένοι που πιστεύουν σε αυτό το σενάριο θα βελτιωθούν), αλλά, σε σχέση με τον καταιγισμό των καταστροφολογικών σεναρίων, μάλλον εκφράζει μια μειοψηφία.

Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι ανησυχίας; Κατασκευάζονται υπόγειες βάσεις στην Αμερική και τη Ρωσσία (βλ. λήμμα Υπόγειες βάσεις), κάτι που δείχνει πως, πολλοί άνθρωποι με χρήματα, επιρροή ή/και υψηλές θέσεις έχουν πάρει στα σοβαρά τους κινδύνους, χωρίς αυτό να σημαίνει πως οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί. Υπάρχει ένδειξη ωστοσο πως τα τελευταία χρόνια έχουν ενταθεί τα ακραία καιρικά και φυσικά φαινόμενα (π.χ. τσουνάμι), με αυξητική τάση, γεγονός που ίσως καταδεικνύει πως ο πλανήτης μπαίνει σε μία φάση έντονης γεωμαγνητικής δραστηριότητας.

Πηγές

Γενικά για το «Φαινόμενο 2012» μπορείς να διαβάσεις εδώ.  Για το ημερολόγιο των Μάγιας βλ. εδώ, για το περιβόητο τέλος του εδώ. Για τις αργιλικές πλάκες των Σουμέριων εδώ. Για τον φημολογούμενο πλανήτη Νιμπίρου και τη σύγκρουσή του με τη Γη, δες εδώ, ενώ για τον πραγματικό δωδέκατο πλανήτη (Έριδα), εδώ. Εδώ, βλ. γενικά για την αλλαγή της πολικότητας των πόλων της Γης και τις επιπτώσεις της, ενώ εδώ για τη γεωμαγνητική αντιστροφή. Για τις ηλιακές καταιγίδες βλ. εδώ, για τις γεωμαγνητικές θύελλες εδώ. Για τις «Μαύρες Τρύπες» βλ. εδώ. Τα τσουνάμι που έχουν γίνει μπορείς να τα δεις χρονολογικά γραμμένα εδώ.

Όσον αφορά την πιθανότητα ηλιακών εκρήξεων και γεωμαγνητικών καταιγίδων: έκθεση της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ χρηματοδοτημένη από τη NASA (Ιανουάριος 2009) εκτιμά πως θα σημειωθεί εκτενής δυσλειτουργία των δικτύων ηλεκτρισμού και τηλεπικοινωνιών στον πλανήτη σε περίπτωση ισχυρών ηλιακών καταιγίδων οι οποίες προβλέπονται (από τη NASA) να ενισχυθούν τα επόμενα χρόνια και ώς το 2012. Σε περίπτωση που πράγματι, συμβούν καταστροφικές ηλιακές καταιγίδες, ελλείψει ηλεκτρισμού, θα δημιουργηθούν χαοτικές συνθήκες για πολύ καιρό (λειψυδρία, αδυναμία τροφοδοσίας με καύσιμα, τρόφιμα κτλ.), που θα γίνουν αισθητές ιδίως σε μεγαλουπόλεις, με κίνδυνο την απώλεια της έννομης τάξης. Για τις προβλέψεις της, η ερευνητική ομάδα που αντιπροσωπεύει την Εθνική Ακαδημία Επιστημών των ΗΠΑ (δημοσιεύονται και απόψεις διεθνών εμπειρογνωμόνων) αξιοποίησε ως ιστορικό προηγούμενο προγενέστερες ηλιακές καταιγίδες (του 1859, του 1921), κατά τις οποίες ωστόσο ήταν λιγότερο διαδομένος ο ηλεκτρισμός για να υπάρχει σημείο σύγκρισης. Εδώ μπορείς να ξεφυλλίσεις την έκθεση, ενώ εδώ να ενημερωθείς για τις παλαιότερες ηλιακές καταιγίδες και τις επιπτώσεις που είχανε.

Με τον όρο «Φαινόμενο του Θερμοκηπίου» εννοείται η θεωρία ότι διαπιστώνεται αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη που αποδίδεται στις ανθρωπογενείς εκπομπές CO2, δηλαδή σε δραστηριότητες όπως η χρήση των αυτοκινήτων, η θέρμανση των σπιτιών, η κυκλοφορία των αεροπλάνων, η λειτουργία των εργοστασίων, κτλ. Τα τελευταία χρόνια, μέρος της επιστημονικής κοινότητας αμφισβητεί και καταρρίπτει τη θεωρία.  Κλιματολόγοι αρνούνται πως σημειώνεται αύξηση της θερμοκρασίας, θεωρούν πως πρόκειται για λαθεμένη ερμηνεία των δεδομένων. Πυρηνικοί φυσικοί, ενώ παραδέχονται την αύξηση της θερμοκρασίας την αποδίδουν σε αιτία όχι ανθρωπογενή, την εκπομπή ακτίνων γάμμα από τον ήλιο (που σχετίζεται με κύκλους ηλιακής δραστηριότητας), η οποία επηρεάζει και τους υπόλοιπους πλανήτες του πλανητικού συστήματος. Το επιχείρημα το υποστηρίζουν και αστρονόμοι, βασισμένοι σε μετρήσεις θερμοκρασίας σε άλλους πλανήτες του ηλιακού συστήματος, οι οποίες ισχυρίζονται ότι δείχνουν συγκρίσιμες με της Γης αυξητικές τάσεις, όπως π.χ. μετρήσεις του αστρονομικού παρατηρητηρίου της Αγίας Πετρούπολης για την θερμοκρασία που επικρατεί στον Άρη.

Πηγές

Γενικά πάνω στην επιστημονική διαμάχη για το Φαινόμενο του Θερμοκηπίου μπορείς να ενημερωθείς εδώ και εδώ. Μπορείς να παρακολουθήσεις και την ομιλία του Λόρδου Christopher Μonckton, Βρεττανού πολιτικού που αμφισβητεί ανοιχτά την επίσημη άποψη περί του φαινομένου εδώ. Για την πιθανότητα η εκπομπή ακτίνων γάμμα να ευθύνεται για τη θέρμανση του κλίματος, βλ. το παρακάτω επιστημονικό άρθρο. Την ύπαρξη του αστρονομικού παρατηρητηρίου της Αγίας Πετρούπολης μπορείς να την πληροφορηθείς εδώ, ενώ στις 27 Φλεβάρη του 2007 στο «National Geographic News» δημοσιεύθηκαν τα δεδομένα των ερευνών του, που δείχνουν ότι η θερμοκρασία αυξάνεται και στον Άρη, όχι μόνο στη Γη.

Το Φαινόμενο της Παγκόσμιας Σκίασης αναφέρεται στην σταδιακή μείωση της απευθείας ακτινοβολίας του Ήλιου στην επιφάνεια της Γης λόγω της «σκίασης» του πλανήτη από τις εκπομπές των αεροσκαφών. Λόγω του φαινομένου, η ακτινοβολία του ήλιου δεν γίνεται αισθητή στον βαθμό που θα ήταν δυνατόν, εξαιτίας αυτού του «συννέφου». Μάλιστα, ένδειξη για το φαινόμενο αποτέλεσαν οι μετρήσεις θερμοκρασίας που έγιναν στις ΗΠΑ τις ημέρες που ακολούθησαν την τρομοκρατική επίθεση της Ενδεκάτης Σεπτεμβρίου 2001: η θερμοκρασία αυξήθηκε ξαφνικά πολύ, γεγονός που αποδόθηκε στην απαγόρευση των πτήσεων στον αμερικανικό εναέριο χώρο, άρα στην -υποτιθέμενη- μείωση της αμερικανικής «σκίασης». Μοιάζει αντιθετική η θεωρία του φαινομένου με τη θεωρία του Φαινομένου του Θερμοκηπίου; Υπό την έννοια πως το Φαινόμενο του Θερμοκηπίου είναι η θεωρία μέσω της οποίας υποστηρίζεται πως έχει δημιουργηθεί ένα στρώμα αερίων που δεν επιτρέπει την θερμότητα που η Γη αντανακλά να διαχυθεί στο διάστημα, μετατρέποντας τη Γη σε θερμοκήπιο. Ωστόσο, με το Φαινόμενο της Παγκόσμιας Σκίασης, γίνεται ο ανίστροφος ισχυρισμός: ότι ανθρωπογενείς εκπομπές δεν επιτρέπουν στην ακτινοβολία του ηλίου να εισέλθει στη Γη. Ωστόσο, σύμφωνα με την επίσημη άποψη, τα δύο φαινόμενα δεν είναι αντιθετικά: θεωρείται μάλιστα πως το «Φαινόμενο της Παγκόσμιας Σκίασης» δεν επέτρεψε τους επιστήμονες να αντιληφθούν το «Φαινόμενο του Θερμοκηπίου» νωρίτερα. Πάλι καλά που υπάρχει και άλλη άποψη (βλ. λήμμα «Χημικές Ουρές»).

Πηγές

Για το φαινόμενο της «παγκόσμιας σκίασης», βλ. εδώ. Ντοκιμαντέρ σχετικά με το φαινόμενο μπορείς να δεις εδώ.

Ως «Χημικές ουρές» εννοούνται οι εκπομπές αεριωθούμενων αεροπλάνων που δεν διαλύονται μέσα σε λίγα λεπτά (όπως θα έπρεπε να συμβαίνει) αλλά διατηρούνται αρκετή ώρα εμφανείς στον ουρανό. Διακρίνεται για αρκετή ώρα στον ουρανό ένα στενόμακρο σύννεφο-πρώην τροχιά ενός αεροσκάφους, και μάλιστα όχι σε όλο το μήκος της, αλλά με αρχή και τέλος, λες και το αεροπλάνο για κάποιο διάστημα «ψέκασε» μια χημική ουσία. Μεμονωμένοι πολίτες, επιστήμονες, φορείς, βουλευτές έχουν συχνά καταθέσει δηλώσεις διαμαρτυρίας ή επίσημες ερωτήσεις σε αρμόδιους φορείς (κατά τόπους κυβερνητικές υπηρεσίες ή υπουργεία περιβάλλοντος, εθνικές ή υπερεθνικές υπηρεσίες ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, βουλή, κτλ.) για το φαινόμενο, επισημαίνοντας τη διαπιστευμένη διαφορά του με τις συνήθεις εκπομπές αεριωθούμενων, οι οποίες αποτελούνται από συμπυκνωμένους υδρατμούς που διαλύονται ταχέως με την επαφή τους στην ατμόσφαιρα («contrails»). Ουδεμία επίσημη εξήγηση έχει ουδέποτε δοθεί, με εξαίρεση την διάψευση ενός φαινομένου εξακριβώσιμου με το γυμνό μάτι. Διάφορες συνωμοσιολογικές θεωρίες έχουν διαδοθεί, ελλείψει πληροφόρησης. Σε γενικές γραμμές, πιστεύεται πως πρόκειται για ψεκασμούς χημικών ή βιολογικών παραγόντων που γίνονται με πρωτοβουλία κυβερνητικών παραγόντων . Πιθανοί σκοποί τους ο βιολογικός/ χημικός πόλεμος με στόχο τον έλεγχο του πληθυσμού (η πρόκληση επιδημιών, στην περίπτωση αυτήν θεωρείται πως πρόκειται για ψεκασμούς βιολογικών παραγόντων) και η διαχείριση της ηλιακής ακτινοβολίας με στόχο τον έλεγχο του κλίματος (στην περίπτωση αυτήν, πρόκειται για χημικούς ψεκασμούς). Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, οι ψεκασμοί είναι υπεύθυνοι (ή συνυπεύθυνοι) για το φαινόμενο της παγκόσμιας σκίασης (βλ. λήμμα), στοχεύουν δηλαδή στην απορρόφηση της υπεριώδους ακτινοβολίας, τη συγκράτηση της αύξησης της θερμοκρασίας.

Πηγές

Βλ. εδώ το λήμμα για τις «χημικές ουρές» και εδώ σχετικό ντοκιμαντέρ. Για τις συνήθεις εκπομπές των αεριωθούμενων εδώ.

Ο Γκόντφρεϋ Χίγκινς (1772-1833), αρχαιολόγος, τέκτονας, μέλος Νεο-Δρυϊδικού Τάγματος, απόφοιτος του Κέιμπριτζ, είναι γνωστός ως ο συγγραφέας της Ανακάλυψης (βλ. λήμμα) και άλλων έργων αρχαιολογικού και θρησκειολογικού περιεχομένου όπως η μελέτη Οι Κέλτες Δρυϊδες (The Celtic Druids). Τον περισσότερο καιρό ωστόσο, σ’ αυτήν την ενασχόληση του πήρε η έρευνα για την Ανακάλυψη. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του στον πρόλογο του βιβλίου, χρειάστηκε, κατ’ αρχήν να διδαχθεί εβραϊκά (το θεώρησε απαραίτητο για να μελετήσει περαιτέρω) και να εργασθεί συστηματικά επί είκοσι χρόνια για δέκα ώρες την ημέρα. Μάλιστα, ο συγγραφέας δεν πρόλαβε να δει ολόκληρο το έργο τυπωμένο, πόσω μάλλον να κριθεί γι’ αυτό (κάτι που, ίσως δεν έχει γίνει καν ακόμη). Το 1833 που πέθανε, είχε τυπωθεί μόνον ο πρώτος τόμος. Η επιμέλεια, στοιχειοθεσία, εκτύπωση του συνολικού έργου (με εντολοδόχο τον υιό του) χρειάστηκε άλλα τρία έτη.

Πηγές

Για τον Γκόντφρεϋ Χίγκινς, πληροφορίες υπάρχουν διαθέσιμες εδώ, λεπτομερέστερες (συν περί δρυϊδισμού) εδώ.

Χιλιασμός είναι η εσχατολογική αντίληψη περί Δευτέρας Παρουσίας, η πεποίθηση δηλαδή Χριστιανών ότι επίκειται το τέλος του Κόσμου όπως περιγράφεται στην Αποκάλυψη του Ιωάννη. Ο όρος προέρχεται από την ελληνική λέξη «χίλια», επειδή η δεύτερη έλευση του Ιησού στη Γη θα σημάνει τη χιλιετή του βασιλεία, τον επί γης παράδεισο που θα διαρκέσει μία χιλιετία. Χιλιαστικές πεποιθήσεις επικρατούσαν καθ’ όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα, ενώ η πίστη σ’ αυτές κορυφώθηκε στο τέλος της περιόδου.

Πηγές

Βλ. το σχετικό λήμμα της wikipedia. Στο βιβλίο του Ιδεολογία και Ουτοπία, ο Καρλ Μανχάιμ περιγράφει πώς η ουτοπική σκέψη απορροφήθηκε από τον χιλιασμό κατά τον Μεσαίωνα (για το βιβλίο, βλ. εδώ).