5.3. Να αντιμετωπίσεις ψύχραιμα τη συνωμοσιολογία

Ίσως έχεις ήδη αρχίσει να υποψιάζεσαι πως τα δύο «στρατόπεδα»αυτά (καταστροφολόγοι/συνωμοσιολόγοι από τη μία πλευρά, αντι-καταστροφολόγοι/αντι-συνωμοσιολόγοι από την άλλην πλευρά) δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη. Γι’ αυτόν το λόγο, μέσα από το Κοσμο-ρεύμα ανοίγεται ένα πεδίο με στόχο να προασπιστεί η ελεύθερη σκέψη απέναντι στα δύο αυτά συγκρουόμενα στρατόπεδα.

Ας εξετάσουμε όμως εν συντομία και τις συνωμοσιολογικές παραμέτρους της καταστροφολογίας: Υπάρχει μία ελίτ η οποία γνωρίζει για την επερχόμενη καταστροφή εδώ και πολλά χρόνια (άλλωστε, εδώ και δεκαετίες, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο έχει κατακτήσει τον πλανήτη). Στρατολογεί ανθρώπους που στη συνέχεια χρησιμοποιεί σε καίριες θέσεις, μέσα από τα διάφορα πλοκάμια της, τις μυστικές εταιρείες. Εδώ και μερικά χρόνια, προετοιμάζεται εντατικά για να προστατευθεί από την καταστροφή. Χτίζει υπόγειες βάσεις σε πολλές χώρες, για να κατοικήσει σ’ αυτές για το χρονικό διάστημα που υπολογίζει πως θα χρειαστεί να προστατευθεί από τα ακραία φαινόμενα του κατακλυσμού.

Σαν να μην έφθανε αυτό, η παγκόσμια ελίτ έχει και μία κρυφή «ατζέντα» για μετά τον κατακλυσμό: συγκεκριμένα, μετά από τον – προβλεπόμενο – αφανισμό περί των έξι δισεκατομμυρίων κατοίκων (θα μείνουν περί τα 500 εκατομμύρια, όσοι δηλαδή αποτελούν την ελίτ και τα «τσιράκια» της), θα ιδρυθεί ένα απολυταρχικό παγκόσμιο κράτος που θα ελέγχει απόλυτα όσους επιβιώσουν (έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι τι κίνητρο έχουν να το θέλουν).

Σταματώ και ξεφυσάω.

Υπάρχουν αποδείξεις γι’ αυτά; Δεν θα σπαταλήσω το χρόνο σου με αμφισβητούμενες πληροφορίες, όπως π.χ. το γράμμα ενός Νορβηγού πολιτικού που δημοσίευσε το 2008 το site «project Camelot», στο οποίο ο εν λόγω – ανώνυμος φυσικά – πολιτικός προειδοποιεί για το επικείμενο τέλος του κόσμου και τις πυρετώδεις προετοιμασίες που γίνονται γι’ αυτό. Αυτό που με προβληματίζει όταν βρίσκομαι αντιμέτωπος με τέτοιου είδους πληροφορίες είναι: αν πρόκειται για φάρσα, πόση νοσηρότητα μπορεί να διαθέτει κανείς για να την κάνει; Διότι, αν μη τι άλλο, φάρσα θα πει γελάω.

Θα αναφερθώ σε πραγματικές και εξακριβώσιμες ενδείξεις για τα παραπάνω (καταστροφολογικά κυρίως): Σε νορβηγικό νησί πλησίον της Ανταρκτικής (ονόματι Σπίτσμπεργκεν), ολοκληρώθηκε το 2008 η «Παγκόσμια Δεξαμενή Σπόρων» (Global Seed Vault) απ’ όλες τις καλλιέργειες του πλανήτη, με στόχο τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Μέχρις εδώ όλα καλά: χρήσιμο και απαραίτητο. Γιατί όμως, επιλέχθηκε να φτιαχτεί εκεί, στο τέλος του κόσμου; Γιατί ο σχεδιασμός της προβλέπει την προστασία της από κάθε λογής θεομηνίες και κατακλυσμούς;

Η πληροφορία για την κατασκευή υπόγειων βάσεων από πλευράς της αμερικανικής κυβέρνησης και δη με ταχύτατους ρυθμούς είναι επίσης εξακριβώσιμη: σε σχετικό ντοκιμαντέρ της Αμερικανικής τηλεόρασης του 2010 («Conspiracy theory» στο κανάλι «Trutv»), εμφανίζεται αρχιτέκτονας υπόγειων έργων (ονόματι Μπράιαν Κάμντεν) που παραδέχεται ότι η κυβέρνηση κατασκευάζει πυρετωδώς υπόγειες εγκαταστάσεις και γι’ αυτό αγοράζει σωρηδόν τις απαραίτητες για τις εκσκαφές εκρηκτικές ύλες και φίλτρα εξαερισμού.

Ένδειξη γι’ αυτό αποτελεί και το γεγονός πως, ιδιωτικές εταιρείες έχουν αρχίσει να κατασκευάζουν μεγάλες υπόγειες πολιτείες στην Αμερική (για χιλιάδες ανθρώπους) και να πωλούν για 100.000 δολάρια την κάθε θέση σ’ αυτές: όχι όμως σε οποιονδήποτε, αλλά αφού εξετάσουν τα χαρακτηριστικά του καθενός που αιτείται (επάγγελμα, ηλικία, κατάσταση υγείας κτλ.). Αναφέρομαι σε υπόγειες πολιτείες με όλες τις ανέσεις, κινηματογράφους, πισίνες, ιατρεία, και με την πρόβλεψη να μείνουν εκεί οι «επιβιώσαντες» για μήνες πολλούς συνεχόμενους (τρόφιμα, εξαερισμός κτλ.). Το διαφημιστικό μότο μάλιστα σχετικής εταιρείας, είναι: «Δεν έβρεχε καν όταν ο Νώε έχτισε την Κιβωτό».

Οι εταιρείες αυτές κορυφώνουν τα έργα τους ώς το 2012.

Αρχικά σκέφθηκα πως αυτή είναι μία αμερικανική μόδα-φοβία, όπως ήταν και η αντίστοιχη με τα πυρηνικά καταφύγια το διάστημα του Ψυχρού Πολέμου και της πυρηνικής απειλής. Μετά όμως, ψάχνοντας κι άλλο, έπεσα πάνω στην πληροφορία πως, και στη Μόσχα, και μάλιστα με δημόσια έξοδα, χτίζονται επειγόντως υπόγεια καταφύγια με πρόσχημα την προστασία από πιθανούς βομβαρδισμούς (από ποιους;), με χρονικό ορίζοντα να έχουν ολοκληρωθεί τα έργα το 2012.

Τέλος, μία ένδειξη σοβαρή και αδιαμφισβήτητη θα είναι το να απαντήσουμε στο ερώτημα: έχουν ενταθεί οι φυσικές καταστροφές τα τελευταία χρόνια; Η απάντηση σ’ αυτό είναι καταφατική: από το 2004 έως τον Απρίλη του 2011 είχαν γίνει οχτώ τσουνάμι (δύο από τις αρχές του 2011 ώς τον Απρίλιο). Εφτά είχαν γίνει το διάστημα 1900-1950 και δώδεκα το διάστημα 1950-2000. Παλαιότερα (τον 18^ο και τον 19^ο αιώνα), που καταγράφονταν ήδη τα ακραία φυσικά φαινόμενα, γίνονταν γύρω στα εφτά ανά αιώνα. Αυτά τα στοιχεία δείχνουν πως ο πλανήτης έχει εισέλθει, ειδικά τα τελευταία χρόνια, σε φάση πολύ έντονης σεισμικής δραστηριότητας, που για μας (εμένα και ’σένα) πια σημαίνει ηλεκτρομαγνητικών αλλαγών