4.2. Αύριο

Στο μέλλον, ή σε έναν άλλον κόσμο, κυριαρχούν πνευματικές αξίες που αποκαθηλώνουν τη σημερινή άνευ όρων παράδοση στον οικονομισμό, τον υλισμό, τη μηχανοκρατία και τον ηδονισμό. Ο άνθρωπος είναι το επίκεντρο του ενδιαφέροντος: το αναγεννησιακό πρόταγμα πως είναι το κέντρο του κόσμου έχει αναγεννηθεί και ισχύει πλέον πραγματικά και όχι κατ’ όνομα και κατ’ ευφημισμό (θυμήσου π.χ. τις ανθρωπιστικές βόμβες). Η επιστήμη έχει φτάσει σε αυτά που εννοούμε σήμερα μαγεία και αλχημεία, με έναν τρόπο ωστόσο όχι ακατανόητο για τους πολλούς και διαχειρίσιμο μόνο από μία εξειδικευμένη ελίτ (όπως συμβαίνει σήμερα), αλλά απλόχερα κατανοητό από οποιονδήποτε άνθρωπο. Η τεχνολογία έχει γίνει φυσική και πνευματική, υπερβατική της ύλης. Δεν αποτελείται από συσκευές προέκτασης της ανθρώπινης επιθυμίας, αλλά είναι μέλος του ανθρώπινου σώματος, συγχωνευμένη με το μυαλό και το πνεύμα του ανθρώπου σε έναν κόσμο ηλεκτρομαγνητικά εύπλαστο, όπου οι αλλαγές του είναι τόσο εύκολες όσο να φτιάξεις μια ιστοσελίδα στο Ίντερνετ. Σ’ αυτόν τον κόσμο, η ελευθερία, η δικαιοσύνη είναι δεδομένες. Η προστασία της Φύσης αχρείαστη, γιατί ο άνθρωπος έχει ξαναγίνει ένα μαζί της.