3.1. Ηλεκτρικά όνειρα

Η φυσική φιλοσοφία, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τη φύση, τον κόσμο γύρω μας, τεχνητό και φυσικό, επηρεάζει ισχυρά την ηθική και την πολιτική. Για παράδειγμα, επί αιώνες μεσουρανούσε η εκχριστιανισμένη αριστοτελική αντίληψη για το σύμπαν, αμετακίνητη ούσα, τροφοδοτούμενη από φιλοσόφους-θεολόγους. Όσο ήταν πειστική, οι άνθρωποι αποδέχονταν την τυραννία της Εκκλησίας, υπό το φόβο της Κολάσεως. Όταν ωστόσο, αυτή η αντίληψη τέθηκε σε αμφισβήτηση από τους νέους επιστήμονες με όπλο τη λογική και το πείραμα (Κοπέρνικος, Γαλιλαίος, Νεύτωνας, κτλ.), η Ευρώπη άρχισε να αποχαιρετά τον Μεσαίωνα, ο κόσμος να αλλάζει.

Ο στείρος επιστημονισμός (αντίδραση λογική στον θρησκευτικό μεταφυσικό σκοταδισμό) γέννησε έναν δογματικό υλισμό: τη μηχανιστική θέαση ενός κόσμου πεπερασμένων πηγών στον οποίο επικρατεί η εντροπία. Η αντίληψη αυτή κορυφώθηκε στα τέλη του 19^ου αιώνα. Τότε όμως βρέθηκε και η διέξοδος: μέσα στα εντυπωσιακά ηλεκτρικά πειράματα του Τέσλα, αναδεικνύετο ένας διαφορετικός, πιο πνευματικός κόσμος. Ωστόσο, η δυτική κοινωνία είχε ήδη αυτοεγκλωβιστεί στον υλισμό και τον οικονομισμό, αντίληψη που εκπορεύτηκε από τη φυσική επιστήμη και το επίπεδο κατανόησης του κόσμου στο οποίο είχε φθάσει πριν την ανακάλυψη του ατόμου, της σχετικότητας, των ροών ηλεκτρονίων, του μικρόκοσμου κτλ.

Καιρός να αποχαιρετίσουμε αυτήν την υλιστική κοσμοαντίληψη, να προσεγγίσουμε το πνευματικό στο μετρήσιμο και αντιληπτό επίπεδο του φυσικού μικρόκοσμου. Να περιγραφεί η αντίληψη του κόσμου που εξάγεται από τη φυσική επιστήμη, και να επηρεάσει ηθική και πολιτική, όπως είχε γίνει στην Αναγέννηση. Και πάλι, σημείο εκκίνησης θα είναι η φυσική φιλοσοφία. Και μάλιστα, φυσική φιλοσοφία που εξερευνήθηκε ήδη από τα τέλη του 19^ου αιώνα και έως σήμερα, ωστόσο, παραγκωνίστηκε για οικονομιστικούς λόγους, όπως αποδεικνύει το παράδειγμα του Τέσλα.

Μέσα από τα πειράματα και τις εφευρέσεις του Νίκολα Τέσλα, αναδεικνύεται  μία αξιοπερίεργη – εκ πρώτης όψεως – διαλεκτική ύλης-ενέργειας. Για παράδειγμα, εφαρμόζοντας έναν μικρό μηχανικό ταλαντωτή σε υποστύλωμα στο υπόγειο ουρανοξύστη και αλλάζοντας τη συχνότητά του, ο Τέσλα κατάφερε, με ελάχιστη ενέργεια να κάνει το κτίριο να ταλαντωθεί επικίνδυνα, να προκαλέσει έναν σημαντικό τοπικής εμβέλειας σεισμό. Απέδειξε πειραματικά πως όλα τα πράγματα ταλαντώνονται διαρκώς. Ξέρεις την ιστορία της φάλαγγας; Όταν μια στρατιωτική φάλαγγα είναι να περάσει από μια γέφυρα, οι στρατιώτες διατάσσονται να σταματήσουν τον ρυθμικό βηματισμό τους· υπάρχει κίνδυνος, αν συντονιστεί το βήμα τους με την ταλάντωση της γέφυρας, να καταρρεύσει η γέφυρα.

Μ’ αυτό το σκεπτικό, ο Τέσλα ισχυρίστηκε ότι μπορεί να προκαλέσει σεισμό σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη, αρκεί να εκπέμψει σε αυτό το μέρος ένα ηλεκτρομαγνητικό κύμα, που θα συντονιστεί με την εκεί ταλάντωση της Γης. Αν κάποιος ακουμπήσει μια πρίζα, θα τον τινάξει το ρεύμα. Ως τεχνητός σεισμός, θα μπορούσε επομένως, να περιγραφεί ένα αντίστοιχο «ηλεκτροσόκ» του εδάφους, το οποίο, όπως και αυτός που έπαθε ηλεκτροπληξία, αποτελείται από ύλη που ταλαντώνεται.

Το γεγονός ότι τα καιρικά φαινόμενα είναι ηλεκτρομαγνητικής φύσεως, είναι γνωστό από τότε που ο Βενιαμίν Φρανγκλίνος εφηύρε το αλεξικέραυνο. Τα σύννεφα (υδρατμοί), οι βροχοπτώσεις, οι κεραυνοί, τα βαρομετρικά υψηλά και χαμηλά, το σήκωμα του ανέμου, η άνοδος και η πτώση της θερμοκρασίας, όλα αυτά τα φαινόμενα προκαλούνται από τις διαφορές στο ηλεκτρικό φορτίο ανάμεσα σε διάφορα σημεία. Ιδού ο πρωτόγονος βροχοποιός ή ο καιροποιός επιστημονικά επικαιροποιημένος: εφόσον ο Τέσλα, με μία ηλεκτρομαγνητική κεραία, μπορούσε πράγματι να στείλει ηλεκτρομαγνητικά κύματα σε όποιο σημείο στόχευε, και να αλλάξει το ηλεκτρικό του φορτίο, τότε μπορούσε πράγματι και να προκαλέσει οποιοδήποτε καιρικό φαινόμενο και να γίνει ο άρχων του κλίματος, όπως ισχυριζόταν.