2.4. Γκόντφρεϋ Χίγκινς
Ο Βρεττανός Γκόντφρεϋ Χίγκινς (1772-1833) είναι ο συγγραφέας μιας εκτενούς μελέτης με τον εμβληματικό τίτλο Ανακάλυψις (Anacalypsis). Στον υπότιτλο, το έργο περιγράφεται και ως Μια Έρευνα της Καταγωγής όλων των Γλωσσών, Εθνών και Θρησκειών. Το έργο απλώνεται σε εύρος 1436 μεγάλου σχήματος και πυκνοτυπωμένων σελίδων, προϊόν έρευνας είκοσι ετών. Ο συσχετισμός με τον Λούντβιχ Βιτγκενστάιν και την αναζήτηση της πρωταρχικής γλώσσας είναι εμφανής: ο Γκόντφρεϋ Χίγκινς αναζητεί όχι μόνον την πρωταρχική γλώσσα, αλλά και το πρωταρχικό ανθρώπινο γένος, την πρωτο-θρησκεία. Όχι όμως, μέσα από «γλωσσικά παιχνίδια» ή λογικούς ισχυρισμούς όπως ο Βιτγκενστάιν, αλλά από την έρευνα πρωτογενών πηγών της αρχαιότητας, στα εβραϊκά, στα λατινικά, τα ελληνικά.
Συνθέτει ένα συνεκτικό σύστημα ανθρωπολογίας, γλωσσολογίας και θρησκειολογίας, επιστημών σχεδόν ανύπαρκτων το διάστημα που γράφει, που αργότερα θα αποδεχθούν ανεξάρτητα την υπόθεση εργασίας του. Όσο για την πρωταρχική γλώσσα, ο Γκόντφρεϋ Χίγκινς παρουσιάζει συγκριτικά σε πίνακες τα διάφορα Κελτικά, το Ελληνικό και το Εβραϊκό αλφάβητο και δείχνει την κοινή τους αφετηρία από μία παγκόσμια πρωτο-γλώσσα, που υποστηρίζει πως ήταν φτιαγμένη από τα υλικά της Φύσης. Τα γράμματα σημαίνανε δένδρα και φυτά, στα οποία οι άνθρωποι απέδιδαν, ούτως ή άλλως, μαγικές ιδιότητες και τα οποία χρησιμοποιούσαν (καθώς τους περιέβαλλαν) για την πρωτόγονη εκμάθηση της αλφαβήτας, σε ένα πρωταρχικό δενδρο-σχολειό.
Είναι ανεξάντλητα όσα μπορείς να μάθεις αν μελετήσεις την Ανακάλυψη. Ωστόσο, μέσα από τις έρευνες αρχαιολογικών πληροφοριών περί Ετρούσκων, Περσών, Ινδών, Ελλήνων, Αιγυπτίων, Χαλδαίων, Φοινίκων κ.ο.κ., ξεπροβάλλει μια εντυπωσιακή πληροφορία: ένα συνεκτικό θρησκευτικό σύστημα που ο συγγραφέας κυνηγάει τα ίχνη του σε διάφορα μέρη του πλανήτη, για τα οποία αντλεί στοιχεία από αρχαιολογικές έρευνες της εποχής του και πρωτογενείς πηγές. Κάθε εξακόσια χρόνια (και αυτό το καταδεικνύει ως αστρονομικό φαινόμενο), οι θρησκείες περίμεναν την έλευση ενός Μεσσία που θα τους έσωζε (τον εκάστοτε «Εσταυρωμένο» δηλαδή). Μετά από την έλευση δέκα Μεσσιών (6.000 έτη), αναμένετο η χιλιετής βασιλεία του Θεού στη Γη. Και μετά, πάλι απ’ την αρχή. Πβ. Ουίλλιαμ Μπλέηκ: «Η αρχαία παράδοση πως ο κόσμος θα ριχτεί στο πυρ το εξώτερο σε έξι χιλιάδες χρόνια είναι αληθινή, σύμφωνα με όσα άκουσα στην Κόλαση». (Οι Γάμοι του Ουρανού και της Κόλασης, Νεφέλη).
Ο Ουίλλιαμ Μπλέηκ ήταν ο Εκλεγμένος Αρχηγός ενός Δρυϊδικού Τάγματος. Ο Γκόντφρεϋ Χίγκινς τον διαδέχτηκε στην αρχηγία το 1827.
Το καινούργιο:
Υπήρξε πράγματι μια πρωταρχική γλώσσα, όπως διατεινόταν ο Λούντβιχ Βιτγκενστάιν. Δεν ήταν όμως η γλώσσα των πιθήκων. Ήταν μία γλώσσα λεπτεπίλεπτη για την οποία υπάρχουν γραπτές μαρτυρίες σε Δύση και Ανατολή. Μία γλώσσα με την οποία μπορούσε κανείς να εκφράσει ανώτερες ιδέες μονοσήμαντα, χωρίς κανένα περιθώριο να παρεξηγηθεί. Μετέφερε ιδέες, οι οποίες προκαλούσαν σκέψεις και συναισθήματα, και αυτός ο συνδυασμός δημιουργούσε βίωμα. Δεν χάθηκε μάλιστα καν, αυτή η γλώσσα. Οι Έλληνες ανέλαβαν να την καταστήσουν αναλυτική, μέσα από τη φιλοσοφία τους (την πορεία από τους Προσωκρατικούς φιλοσόφους ώς τον Αριστοτέλη εννοώ), την ανάδειξη και την ανάλυση των φιλοσοφικών ιδεών, και την παρέδωσαν κληρονομιά στην ανθρωπότητα. Για να μιλήσουμε σωστά και να γινόμαστε κατανοητοί, πρέπει να επιστρέψουμε στις πρωταρχικές σημασίες των αφαιρετικών εννοιών που οι Έλληνες χάρισαν στην ανθρωπότητα (μέσα από τη φιλοσοφία, αλλά και την Ιστορία τους), μεταφέροντας την προγενέστερή τους παράδοση με τρόπο εύληπτο σε εμάς.




