1.1. Χαίρε φίλε

B  ρίσκεσαι στο Κόσμο-Ρεύμα. Απευθύνεται σε όποιον σκεπτόμενο άνθρωπο νοιώθει ανησυχία για τον Κόσμο, η οποία ξεπερνάει τα προσωπικά του άγχη, τροφοδοτείται από την αγάπη του για τον Άνθρωπο. Στοχεύει να σου εξηγήσει, με τρόπο αρμοστό στην αριστοτελική μεθοδολογία, τι συμβαίνει σήμερα στον Κόσμο και να επιχειρηθεί πρόβλεψη για το τι πρόκειται να συμβεί. Οι πηγές του είναι της δυτικής διανόησης των τελευταίων τριών αιώνων.

 H   σημερινή πολυδιάστατη κρίση γεννά  προβληματισμό. Η συνθήκη που ζούμε επιδεινώνεται και μοιάζει αναπόδραστη.Η οικονομική κρίση χειροτερεύει. Η περιβαλλοντική καταστροφή (σύμφυτη της «ανάπτυξης) εντείνεται. Η καταστροφολογία, η επιστροφή σε μυθικές ή θρησκευτικές αντιλήψεις για τον κόσμο, τροφοδοτούνται από τις φυσικές καταστροφές (πυρκαγιές, σεισμοί, τσουνάμι κτλ.) και την απαισιοδοξία για το μέλλον. Αφενός, διάχυτη είναι η αίσθηση ότι λύση είναι αδύνατον να βρεθεί στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού συστήματος. Αφετέρου, οι «εξεγέρσεις», π.χ. της Μέσης Ανατολής (φθινόπωρο 2010-χειμώνας 2011), ή του Δεκέμβρη του 2008 στην Ελλάδα, αμφίβολο είναι ότι μπορούν να προκαλέσουν οποιαδήποτε ανατροπή. Ένα τιτάνιο παγκόσμιο σύστημα κυβερνά απρόσωπα και μπορεί πλέον να αφομοιώσει ώς και φαινόμενα τύπου Wikileaks προς όφελός του.

 Ω στόσο, πρόκειται για πλάνη. Και μάλιστα, την τελευταία πλάνη που αυτό το σύστημα προσπαθεί να διαδώσει, ώστε να επιμηκύνει, έστω λίγους μήνες ακόμη τη ζωή του, όπως θα σου αποδείξω. Στην πραγματικότητα, αυτό που καταρρέει είναι η πραγματικότητα που διαδίδει η Εξουσία για τη στήριξή της, και το άγχος και ο φόβος ανήκει στους εξουσιάζοντες.

 H   υπόθεση που θα επιδιώξω να αποδείξω είναι η εξής: ο τρόπος που βλέπουμε τον κόσμο στηρίζεται σε μια φιλοσοφία που τον θεωρεί χωρίς νόημα, άκαμπτο, άδικο, εντροπικό, οικονομιστικό, υλιστικό. Ενώ έχουν διαμορφωθεί οι βάσεις για μια διαφορετική προσέγγιση του κόσμου, χάρη στη φυσική – κυρίως – επιστήμη (αυτή άλλωστε γέννησε και την κοσμοθέαση που ακολουθούμε, όπως θα σου δείξω), το σύστημα αντιστέκεται στην αλλαγή, όπως αντίστοιχα στο τέλος του Μεσαίωνα οι θρησκευτικοί θεσμοί. Για να το καταφέρει, προβάλλει την οικονομική παράμετρο, τη μετατρέπει σε κυρίαρχη, ενώ ταυτόχρονα διαδίδει (το ίδιο το σύστημα) και την καταστροφολογία, τη φημολογία για το «τέλος του κόσμου». Αν σου μοιάζουν περίεργα αυτά, υπομονή: στο τέλος θα σου δείξω πώς έχουν ξαναγίνει αυτά, δεν είναι καν πρωτότυπα.

 B  ρίσκεσαι στο πρώτο μέρος αυτής της νέας συλλογιστικής. Έχει στόχο να αποκαθηλωθούν από τα βάθρα τους σημαντικοί στοχαστές που επηρεάζουν ακόμη τη σκέψη μας, που κρίνω καθοριστικούς στην διαμόρφωση της προσέγγισης του κόσμου αυτήν που μας στερεί την απαραίτητη αλλαγή.. Έχω αποτελέσει θαυμαστής και «μαθητής» τους – ίσως και ’συ το ίδιο – ωστόσο κρίνω πως πλέον περιορίζουν τη γνωστική μου ανάπτυξη, γι’ αυτό σε προσκαλώ να αποδεχθείς αυτήν την αποκαθήλωση. Αργότερα, θα αντιληφθείς ότι ουσιαστικά αναφέρονται επί παραδείγματι, διότι είναι ένα ολόκληρο ιστορικό ρεύμα που φθίνει, όχι μεμονωμένα άτομα. Στο δεύτερο μέρος, τους αντικαθιστώ με καινούριους στοχαστές, όχι τόσο γνωστούς. Στο τρίτο μέρος, με την ορμή που πήρα από τους καινούριους, περιγράφω εκ νέου την πραγματικότητα. Στο τέταρτο, με το νέο υπόβαθρο εξετάζω συνοπτικά τι έχει συμβεί τους τελευταίους δύο αιώνες, τα κακώς κείμενα που μας έχουν φέρει στη σημερινή κατάσταση, ενώ σε φέρνω σε μια πρώτη επαφή με το ρεύμα αλλαγής της πραγματικότητας που είναι κοντά μας. Στο πέμπτο μέρος είναι πια η «ώρα της κρίσης»: θα σε βοηθήσω να δεις άφοβα τις πιο σκοτεινές πλευρές της πραγματικότητας, για να τις αντιμετωπίσεις και να πάρεις – ίσως – τις δικές σου αποφάσεις. Στο τέλος μάλιστα του πέμπτου μέρους, παραθέτω και τις πηγές μου, για την περίπτωση που θέλεις να ερευνήσεις κι άλλο όσες γνώσεις και στοιχεία παραθέτω.